Bilgi DAMLASI

Hayati Develi

kaynak

Osmanlı Türkçesi Grameri-1
Osmanlı Türkçesi Grameri-2

24 kez sorgulandı

İlgili Konu

Bilgi Damlası Kaynaklar

Arapça kalıplar (kurallı mastarlar)

alt başlık

5815 kez sorgulandı

İlgili Konu

Arapça kalıplar

ifrat²

Arapça (ifra:tı)

1. isim, eskimiş Herhangi bir konuda çok ileri gitme, ölçüyü aşma, aşırı davranma, taşkınlık, tefrit karşıtı. Cümle Al

635 kez sorgulandı

Kaynak (19.07.2009-19.07.2009)

Köken

fart → (frt + if`âl) → ifrat

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça fart sözcüğünden gelir.

Aynı kökten türeyenler

müfrit

ifraz

Arapça (ifra:zı)

1. isim, eskimiş Bir arazinin bölünmesi, parsellere ayrılması.

2. isim, eskimiş, biyoloji Salgı.

45 kez sorgulandı

Kaynak (20.01.2023-20.01.2023)

Köken

ferz → (frz + if`âl) → ifraz

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça ferz sözcüğünden gelir.

Aynı kökten türeyenler

ifrazat

ifşa

Arapça (ifşa:)

1. isim Gizli bir şeyi açığa çıkarma, yayma. Cümle Al

2384 kez sorgulandı

Kaynak (20.01.2014-11.12.2020)

Köken

faş → (fş` + if`âl) → ifşa

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça faş sözcüğünden gelir, açığa çıkarma.

Aynı kökten türeyenler

ifşaat

iftar

Arapça

1. isim, din bilimi Oruç açma, oruç bozma.

2. isim İftar vakti.

3. isim İftar yemeği. Cümle Al

233 kez sorgulandı

Kaynak (15.02.2024-15.02.2024)

Köken

fitr → (ftr + if`âl) → iftar

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça fitr sözcüğünden gelir.

iglak

Arapça

1. isim Kapama, örtme, kilitleme.

2. isim Sözü karışık, kapalı ve anlaşılmaz şekilde söyleme.

719 kez sorgulandı

Kaynak (11.10.2009-12.10.2009)

Köken

galk → (glk + if`âl) → iglak

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça galk sözcüğünden gelir.

Aynı kökten türeyenler

muğlak

iğfal

Arapça (iğfa:li)

1. isim Bir kadını aldatma, baştan çıkarma.

2. isim Irzına geçme.

3. isim, eskimiş Aldatma, ayartma, kandırma, baştan çıkarma.

2696 kez sorgulandı

Kaynak (20.11.2009-22.11.2009)

Köken

gaflet → (gfl + if`âl) → iğfal

Arapça gaflet sözcüğünden gelir, gaflette düşürüp yanıltma, aldatma.

ihale

Arapça (iha:le)

1. isim, ticaret İş, mal vb.ni birçok istekli arasından en uygun şartlarla kabul edene verme, eksiltme veya artırma

875 kez sorgulandı

Kaynak (20.07.2009-20.07.2009)

Köken

havale → (hvl + if`âl) → ihale

Arapça havale sözcüğünden gelir, havale etme.

Aynı kökten türeyenler

muhal

ihanet

Arapça (iha:net)

1. isim Arkadan vurma, hainlik etme. Cümle Al

2. isim Evlilikte, sevgide aldatma, sadakatsizlik.

3. isim Gerektiğinde yardımda bulunmama, bir kimsenin güvenini yok etme.

72 kez sorgulandı

Kaynak (01.05.2024-01.05.2024)

Köken

hevan → (hvn + if`âl) → ihanet

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hevan sözcüğünden gelir.

ihata

Arapça (iha:ta)

1. isim, askerlik eskimiş Kuşatma.

2. isim Kavrayış, anlayış. Cümle Al

62 kez sorgulandı

Kaynak (05.04.2018-05.04.2018)

Köken

hayt → (hyt + if`âl) → ihata

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hayt sözcüğünden gelir.

Aynı kökten türeyenler

muhit

ihbap

Arapça

1. isim Dostluk gösterme.

552 kez sorgulandı

Kaynak (22.10.2009-23.01.2014)

Köken

hubb → (hbb + if`âl) → ihbab → ünsüz benzeşmesi → ihbap

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hubb sözcüğünden gelir.

ihbar

Arapça (ihba:r)

1. isim Bildirme, bildirim, haber verme.

2. isim Suçlu saydığı birini veya suç saydığı bir olayı yetkili makama gizlice bildirme, ele verme. Cümle Al

782 kez sorgulandı

Kaynak (22.05.2009-19.03.2014)

Köken

haber → (hbr + if`âl) → ihbar

Arapça haber sözcüğünden gelir, haber verme, bildirme.

Aynı kökten türeyenler

muhbir

ihlal

Arapça (ihla:li, l ince okunur)

1. isim Bozma, zarar verme.

2. isim Yasa ve düzene uymama.

578 kez sorgulandı

Kaynak (21.06.2010-03.02.2014)

Köken

halel → (hll + if`âl) → ihlal

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça halel sözcüğünden gelir, halel getirme, bozma.

ihlas

Arapça (ihla:sı, l ince okunur)

1. isim Temiz sevgi ve yürekten bağlılık.

2. isim, din bilgisi İbadetlerdeki içtenlik.

684 kez sorgulandı

Kaynak (15.10.2009-15.10.2009)

Köken

hulus → (hls + if`âl) → ihlas

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hulus sözcüğünden gelir, temiz olma, içten olma.

Aynı kökten türeyenler

muhlis

ihmam

Arapça

1. isim Merak etme, önemseme.

566 kez sorgulandı

Köken

hammet → (hmm + if`âl) → ihmam

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hammet sözcüğünden gelir.

Aynı kökten türeyenler

mühim

mühimmat

ihraç

Arapça (ihra:cı)

1. isim Çıkarma, dışarıya atma.

2. isim, ticaret Yurt dışına mal satma.

2711 kez sorgulandı

Kaynak (25.08.2009-19.08.2020)

Köken

huruç → (hrc + if`âl) → ihrac → ünsüz benzeşmesi → ihraç

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça huruç sözcüğünden gelir, çıkarma

Aynı kökten türeyenler

ihracat

ihram

Arapça (ihra:mı)

1. isim Hacıların örtündükleri dikişsiz bürgü.

2. isim Yün yaygı.

3. isim Hacca veya umreye giden Müslüman'ın dinî olarak yapılması yasak olmayan bazı şeyleri kendisine yasaklaması.

4. isim, eskimiş Yunanların, Romalıların, günümüzde de Berberilerin büründükleri geniş, beyaz, yünlü çarşaftan giysi.

600 kez sorgulandı

Kaynak (15.09.2009-15.09.2009)

Köken

haram → (hrm + if`âl) → ihram

Arapça haram sözcüğünden gelir, haram etme, yasaklama.

ihrap

Arapça

1. isim Harap etme, perişan etme.

1012 kez sorgulandı

Kaynak (02.11.2011-13.05.2014)

Köken

harap → (hrb + if`âl) → ihrab → ünsüz benzeşmesi → ihrap

Arapça harap sözcüğünden gelir, harap etme.

Aynı kökten türeyenler

muhrip

ihsan

Arapça (ihsa:nı)

1. isim İyilik etme, iyi davranma.

2. isim Bağışlama, bağışta bulunma.

3. isim Bağışlanan şey, kayra, lütuf, inayet, atıfet. Cümle Al

4. isim Karşılık beklemeden yapılan yardım, iyilik.

634 kez sorgulandı

Kaynak (01.12.2009-14.09.2020)

Köken

hüsün → (hsn + if`âl) → ihsan

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça hüsün sözcüğünden gelir, güzellikte bulunma, iyilik etme.

Aynı kökten türeyenler

muhsin

ihsas

Arapça (ihsa:sı)

1. isim, eskimiş Üstü kapalı anlatma, sezdirme, ima.

2. isim, fizyoloji Duyum.

523 kez sorgulandı

Kaynak (19.06.2009-02.05.2014)

Köken

his → (hss + if`âl) → ihsas

Arapça his sözcüğünden gelir, his verme, sezdirme.

ihtar

Arapça (ihta:rı)

1. Uyarma, dikkat çekme, uyarı. Cümle Al

2. isim Bir şeyi birine hatırlatma.

392 kez sorgulandı

Kaynak (05.03.2020-05.03.2020)

Köken

hatır → hutur → (htr + if`âl) → ihtar

Arapça hatır sözcüğünden gelir, hatıra getirmek, uyarmak

Aynı kökten türeyenler

muhtıra