Bilgi DAMLASI

hirfet → (hrf + fâ`il) → harif → ses uyumu → herif

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hirfet sözcüğünden gelir, sanatkâr, meslektaş.

kabız²

Arapça

1. sıfat Kabzeden, alan, kavrayan.

1962 kez sorgulandı

Kaynak (01.05.2012-12.10.2020)

Köken

kabz¹ → (kbz + fâ`il) → kabız

Arapça kabız¹ sözcüğünden gelir, kabzeden, ele alan.

Aynı kökten türeyenler

kabzımal

kabil

Arapça (ka:bil)

1. sıfat Olabilir, mümkün. Cümle Al

683 kez sorgulandı

Kaynak (31.03.2009-14.02.2014)

Köken

kabul → (kbl + fâ`il) → kabil

Arapça kabul sözcüğünden gelir, kabul eden.

Aynı kökten türeyenler

kabiliyet

kadı

Arapça

1. isim, tarih Tanzimata kadar her türlü davaya, Tanzimat ile Medeni Kanun arasındaki dönemde ise yalnız evlenme, boşanma, nafaka, miras davalarına bakan mahkemelerin başkanları.

1757 kez sorgulandı

Kaynak (30.12.2013-14.05.2021)

Köken

kaza → (kd` + fâ`il) → kadı

Arapça kaza sözcüğünden gelir.

Aynı kökten türeyenler

kazasker

kadim

Arapça

1. sıfat, eskimiş Başlangıcı olmayan, eski, ezelî. Cümle Al

551 kez sorgulandı

Kaynak (26.01.2010-23.01.2014)

Köken

kıdem → (kdm + fâ`il) → kadim

Arapça kıdem sözcüğünden gelir, kıdemli olan.

Çağrışım

Kadim dost.

kadir²

Arapça (ka:dir)

1. sıfat Güçlü, gücü yeter, erkli. Cümle Al

2. sıfat, din bilgisi Her şeye gücü yeten (Tanrı).

582 kez sorgulandı

Kaynak (01.07.2009-12.10.2020)

Köken

kadr¹ → (kdr + fâ`il) → kadir

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça kadir¹ sözcüğünden gelir, kadreden, güçlü.

kâfi

Arapça (kâ:fi:)

1. sıfat Yeterli, yetecek ölçüde olan. Cümle Al

2. sıfat, ünlem "Yeter, yetişir, artık istemez" anlamlarında bir seslenme sözü. Cümle Al

1648 kez sorgulandı

Kaynak (27.07.2012-10.01.2014)

Köken

kifayet → (kf` + fâ`il) → kâfi

Arapça kifayet sözcüğünden gelir, kifayetli, yeterli olan.

kâfir

Arapça (kâ:fir)

1. isim, din bilgisi Tanrı'nın varlığını ve birliğini inkâr eden kimse.

2. isim, ünlem Sevilen birine takılmak, sitem etmek için kullanılan bir seslenme sözü.

3. isim, mecaz Acımasız, zalim kimse.

4. isim, halk ağzında Genellikle Müslüman olmayanlara verilen ad. Cümle Al

2068 kez sorgulandı

Kaynak (17.04.2008-28.01.2014)

Köken

küfür → (kfr + fâ`il) → kâfir

Arapça küfür sözcüğünden gelir, küfreden.

Aynı kökten türeyenler

kefere küffar

kâhin

Arapça (kâ:hin)

1. isim Doğaüstü yollardan gizli, bilinmeyen şeyleri, geleceği bilme iddiasında bulunan kimse. Cümle Al

2. isim, din bilgisi Yahudilerin din reisi.

1542 kez sorgulandı

Kaynak (13.10.2009-13.10.2009)

Köken

kehanet → (khn + fâ`il) → kâhin

Arapça kehanet sözcüğünden gelir, kehanette bulunan.

kahir

Arapça

1. sıfat, eskimiş Kahreden, zorlayan.

2. sıfat Baskın gelen, ezen, ezici.

634 kez sorgulandı

Kaynak (27.04.2009-27.02.2014)

Köken

kahır → (khr + fâ`il) → kahir

Arapça kahır sözcüğünden gelir, kahreden.

kâin

Arapça (kâ:in)

1. sıfat eskimiş Bulunan, olan.

1591 kez sorgulandı

Kaynak (11.12.2013-11.12.2013)

Köken

kevn → (kvn + fâ`il) → kâin

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça kevn sözcüğünden gelir, olan, meydana gelen.

Aynı kökten türeyenler

kâinat

kalıp

Arapça

1. isim Bir şeye biçim vermeye veya eski biçimini korumaya yarayan araç. Cümle Al

2. isim Biçki modeli, patron.

3. sıfat Genellikle küp biçiminde yapılan. Cümle Al

4. isim Gösterişli görünüş. Cümle Al

5. isim Biçim¹, durum. Cümle Al

6. isim Yenilikten uzak, özgün olmayan.

1600 kez sorgulandı

Kaynak (06.01.2014-10.02.2014)

Köken

kalp³ → (klb + fâ`il) → kalıb → ünsüz benzeşmesi → kalıp

Arapça kalp³ sözcüğünden gelir.

Çağrışım

Kalıp yargı.

kâmil

Arapça (kâ:mil)

1. sıfat, eskimiş Yetkin, erişkin, eksiksiz, ağırbaşlı, mükemmel.

1930 kez sorgulandı

Kaynak (01.07.2009-01.07.2009)

Köken

kemal → (kml + fâ`il) → kâmil

Arapça kemal sözcüğünden gelir, kemale eren, tamamlanmış.

kari

Arapça (ka:ri:)

1. isim eskimiş Okuyucu, okur. Cümle Al

2. isim eskimiş Kur'an'ı kurallarına uygun bir biçimde okuyan kimse.

529 kez sorgulandı

Kaynak (14.08.2013-14.08.2013)

Köken

kıraat → (kr` + fâ`il) → kari

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça kıraat sözcüğünden gelir, kıraat eden, okuyan.