Bilgi DAMLASI

Arapça

1. isim, din bilgisi Genellikle tek tanrılı dinlerde kutsal olarak tanınan yerlerin, o dinden olanlarca yılın belli aylarında ziyaret edilmesi.

2. isim İslam'ın beş şartından biri olan, Müslümanlarca zilhicce ayında Mekke'de yapılan Kâbe'yi ziyaret ve tavaf ibadeti.

4 kez sorgulandı

Kaynak (12.02.2023-12.02.2023)

Köken

( hcc + fa`l) → hacc → ünsüz düşmesi → hac

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hcc kök harflerinden gelir.

hacı

Arapça

1. isim, din bilgisi Din buyruklarını yerine getirmek için hacca gitmiş Müslüman.

2. isim Kudüs, Efes vb. kutsal bir yeri ziyaret etmiş olan Hristiyan.

64 kez sorgulandı

Kaynak (12.02.2023-13.02.2023)

Köken

( hcc + fa`l) → hâcc → ses düşmesi → hâc → ses türemesi → hacı

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hcc kök harflerinden gelir, hacceden kimse.

haciz

Arapça

1. isim, hukuk Bir alacağın ödenmesi için borçlunun parasına, aylığına veya malına icra dairesi tarafından el konulması. Cümle Al

1293 kez sorgulandı

Kaynak (13.02.2009-10.01.2014)

Köken

( hcz + fa`l) → hacz → ses türemesi → haciz

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hcz kök harflerinden gelir.

Aynı kökten türeyenler

haczetmek mahcuz

had

Arapça

1. isim eskimiş Sınır, uç.

2. isim eskimiş Derece. Cümle Al

3. isim eskimiş İnsanın yetki ve değeri. Cümle Al

4. isim eskimiş, matematik Terim.

782 kez sorgulandı

Kaynak (14.01.2015-12.06.2020)

Köken

( hdd + fa`l) → hadd → ses düşmesi → had

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hdd kök harflerinden gelir.

Aynı kökten türeyenler

haddizatında hudut tehdit

Çağrışım

haddinden fazla

hafr

Arapça

1. isim Kazmak.

540 kez sorgulandı

Kaynak (13.01.2015-13.01.2015)

Köken

( hfr + fa`l) → hafr

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hfr kök harflerinden gelir.

Aynı kökten türeyenler

hafriye

hafriyat

hak¹

Arapça

1. isim Adalet. Cümle Al

2. isim Adaletin, hukukun gerektirdiği veya birine ayırdığı şey, kazanç. Cümle Al

3. isim Dava veya iddiada gerçeğe uygunluk, doğruluk. Cümle Al

4. isim Verilmiş emekten doğan manevi yetki. Cümle Al

5. isim Pay. Cümle Al

6. isim Emek karşılığı ücret.

7. sıfat Doğru, gerçek. Cümle Al

747 kez sorgulandı

Kaynak (04.02.2010-07.02.2014)

Köken

( hkk + fa`l) → hakk → ses düşmesi → hak

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hkk kök harflerinden gelir.

Aynı kökten türeyenler

hukuk istihkak tahakkuk tahkik

hukuki hukuksal müstahak tahkikat

Hak

özel Arapça

1. isim, din bilgisi Tanrı. Cümle Al

620 kez sorgulandı

Kaynak (07.02.2014-10.05.2021)

Köken

( hkk + fa`l) → hakk → ses düşmesi → Hak

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hkk kök harflerinden gelir.

hak²

Arapça

1. isim eskimiş Maden, ağaç, taş üzerine elle yazı veya şekil oyma, kazı. Cümle Al

2. isim eskimiş Kâğıttaki yazıyı kazıma, kazı. Cümle Al

408 kez sorgulandı

Kaynak (07.02.2014-07.02.2014)

Köken

( hkk + fa`l) → hakk → ses düşmesi → hak

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hkk kök harflerinden gelir.

hal¹

Arapça

1. isim, eskimiş Çözme, çözülme.

2. isim Çözüm.

3. isim Eritme.

4. isim Karışık bir sorunun içinden çıkma, sonuca varma.

1591 kez sorgulandı

Kaynak (18.02.2009-13.03.2024)

Köken

( hll + fa`l) → hall → ses düşmesi → hal

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hll kök harflerinden gelir.

Aynı kökten türeyenler

halletmek inhilal mahlul tahlil

münhal

hâl¹

Arapça (ha:li)

1. isim Bir şeyin içinde bulunduğu şartların veya taşıdığı niteliklerin bütünü, durum, vaziyet. Cümle Al

2. isim Tutum, tavır. Cümle Al

3. isim Şimdiki zaman, içinde yaşanılan zaman. Cümle Al

4. isim Güç¹, kuvvet, takat. Cümle Al

5. isim Kötü durum, sıkıntı, dert. Cümle Al

6. isim, dil bilgisi Durum.

3590 kez sorgulandı

Kaynak (01.03.2009-18.01.2014)

Köken

( hvl + fa`l) → havl → ses düşmesi → hâl

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hvl kök harflerinden gelir.

Aynı kökten türeyenler

ahval	arzuhâl	derhâl	hâlâ	hâlen	hâlukâr	hemhâl	hüsnühal	ilmihâl	istihale
tahavvül	tahvil

mütehavvil

hal³

Arapça

1. isim, tarih Tahttan indirme.

908 kez sorgulandı

Kaynak (01.03.2009-09.10.2009)

Köken

( hl` + fa`l) → hal

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hl` kök harflerinden gelir.

Aynı kökten türeyenler

haletmek

halk¹

Arapça

1. isim Aynı ülkede yaşayan, aynı kültür özelliklerine sahip olan, aynı uyruktaki insan topluluğu, folk. Cümle Al

2. isim Aynı soydan gelen, ayrı ülkelerin uyruğu olarak yaşayan insan topluluğu. Cümle Al

3. isim Bir ülke içerisinde yaşayan değişik soylardan insan topluluklarının her biri. Cümle Al

4. isim Belli bir bölgede veya çevrede yaşayanların bütünü, ahali. Cümle Al

5. isim Bir ülkedeki yurttaşların bütünü, kamu. Cümle Al

797 kez sorgulandı

Kaynak (09.02.2009-13.02.2021)

Köken

( hlk + fa`l) → halk

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hlk kök harflerinden gelir.

Aynı kökten türeyenler

halkçı

halkçılık

halk²

Arapça

1. isim, eskimiş Yaratma.

539 kez sorgulandı

Kaynak (09.02.2009-09.02.2009)

Köken

( hlk + fa`l) → halk

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hlk kök harflerinden gelir.

Aynı kökten türeyenler

Halik mahluk

mahlukat

hamil¹

Arapça

1. isim Yükleme.

1510 kez sorgulandı

Kaynak (13.04.2009-13.04.2009)

Köken

( hml + fa`l) → haml → ses türemesi → hamil

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hml kök harflerinden gelir.

Aynı kökten türeyenler

hamal hamil² hamletmek ihtimal mahmul tahammül tahmil

hamile muhtemel mütehammil