Bilgi DAMLASI

Arapça (iltiha:bı)

1. isim, tıp Vücudun mikroplara karşı koymak için herhangi bir yerine fazla kan hücumu ile orada şişkinlik, kırmızılık, ısı ve ağrı ile beliren irin toplaması; yangı, enflamasyon.

66 kez sorgulandı

Kaynak (25.10.2025-26.10.2025)

Köken

lehb → (lhb + ifti`âl) → iltihab → ünsüz benzeşmesi → iltihap

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça lehb sözcüğünden gelir.

imtihan

Arapça (imtiha:nı)

1. isim sınav.

2. isim, mecaz Güç, direnme, dayanışma gerektiren, sonucunda deneyim kazandıran zor bir durum.

141 kez sorgulandı

Kaynak (29.10.2023-29.10.2023)

Köken

mihnet → (mhn + ifti`âl) → imtihan

Arapça mihnet sözcüğünden gelir.

imtina

Arapça (imtina:)

1. isim, eskimiş Kaçınma, sakınma, çekinme.

574 kez sorgulandı

Kaynak (09.11.2009-14.03.2024)

Köken

men → (mn` + ifti`âl) → imtina

Arapça men sözcüğünden gelir, men etme.

imtiyaz

Arapça (imtiya:zı)

1. isim Başkalarına tanınmayan özel, kişisel hak veya şart, ayrıcalık. Cümle Al

2. isim, hukuk Fabrika kurmak, maden işletmek vb. için bir kişi veya kuruluşa devlet tarafından verilen özel izin

3. isim, tarih Gedik.

673 kez sorgulandı

Kaynak (09.09.2009-31.01.2014)

Köken

meyz → (myz + ifti`âl) → imtiyaz

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça meyz sözcüğünden gelir, ayrı olma, ayrıcalık.

Aynı kökten türeyenler

mümtaz

intibak

Arapça (intiba:kı)

1. isim Uyum.

2. isim, eskimiş İki şeyin ölçülerinin birbirini tutması.

495 kez sorgulandı

Kaynak (13.04.2010-17.03.2014)

Köken

tabak¹ → (tbk + ifti`âl) → ittibak → ünsüz benzeşmesi → intibak

Arapça tabak¹ sözcüğünden gelir, tabaklanma, örtüşme, aynı olma.

intihar

Arapça (intiha:rı)

1. isim Bir kimsenin toplumsal ve ruhsal nedenlerin etkisi ile kendi hayatına son vermesi. Cümle Al

2. isim Hayatını tehlikeye düşürecek aşırı davranış veya iş.

496 kez sorgulandı

Kaynak (26.09.2014-26.09.2014)

Köken

nahr → (nhr + ifti`âl) → intihar

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça nahr sözcüğünden gelir, boğazlama, ölümüne sebep olma.

Çağrışım

İntihar bombacısı.

intikal

Arapça (intika:li)

1. isim Bir yerden başka bir yere geçme, geçiş.

2. isim Anlama, kavrama. Cümle Al

3. isim Miras olarak babadan çocuğuna kalma.

4. isim, fizik Öteleme.

5. isim, ruh bilimi Geçişim.

533 kez sorgulandı

Kaynak (25.06.2009-26.09.2014)

Köken

nakil → (nkl + ifti`âl) → intikal

Arapça nakil sözcüğünden gelir, nakil olma, nakil oluş.

Çağrışım

Arabayı kullanan kişinin tehlikeyi gördüğü andan frene basmasına kadar geçen süreye intikal süresi denir.

intişar

Arapça (intişa:rı)

1. isim, eskimiş Yayılma.

2. isim Gazete veya dergi, çıkma, yayımlanma.

1924 kez sorgulandı

Kaynak (06.07.2009-24.02.2015)

Köken

neşir → (nşr + ifti`âl) → intişar

Arapça neşir sözcüğünden gelir, neşrolma

Aynı kökten türeyenler

münteşir

intizam

Arapça (intiza:mı)

1. isim Düzenli, düzgün olma. Cümle Al

2. isim Düzen, çekidüzen.

714 kez sorgulandı

Kaynak (23.10.2009-23.01.2014)

Köken

nizam → (nzm + ifti`âl) → intizam

Arapça nizam sözcüğünden gelir, nizamlı olma, düzgün olma.

Aynı kökten türeyenler

muntazam

intizar

Arapça (intiza:rı)

1. isim Birinin gelmesini, bir şeyin olmasını bekleme, gözleme. Cümle Al

2. isim, halk ağzında İlenme, beddua, inkisar.

553 kez sorgulandı

Kaynak (25.06.2009-13.05.2014)

Köken

nazar → (nzr + ifti`âl) → intizar

Arapça nazar sözcüğünden gelir, nazar etme, bakma.

Aynı kökten türeyenler

muntazır

iptila

Arapça

1. isim eskimiş Düşkünlük, tiryakilik . Cümle Al

647 kez sorgulandı

Kaynak (06.03.2012-17.05.2020)

Köken

bela → (bl` + ifti`âl) → ibtila → ünsüz benzeşmesi → iptila

Arapça bela sözcüğünden gelir, belası olma, tiryakisi olma.

Aynı kökten türeyenler

müptela

iptizal

Arapça (iptiza:li)

1. sıfat, eskimiş Bayağılaşma, ayağa düşme.

2. sıfat, eskimiş Bir şeyi sürekli olarak kullanma.

5 kez sorgulandı

Kaynak (27.05.2022-27.05.2022)

Köken

bezl → (bzl + ifti`âl) → ibtizal → ünsüz benzeşmesi → iptizal

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça bezl sözcüğünden gelir.

Aynı kökten türeyenler

müptezel

irtibat

Arapça (irtiba:tı)

1. isim Bağlantı. Cümle Al

386 kez sorgulandı

Kaynak (09.04.2014-24.02.2018)

Köken

rabıt → (rbt + ifti`âl) → irtibat

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça rabıt sözcüğünden gelir, raptetmekten, bağ kurma

irtica

Arapça (irtica:)

1. isim Gericilik. Cümle Al

417 kez sorgulandı

Kaynak (16.03.2010-16.03.2010)

Köken

rücu → (rc` + ifti`âl) → irtica

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça rücu sözcüğünden gelir, rücu etme, geriye gitme.

Aynı kökten türeyenler

mürteci

irtical

Arapça (irtica:li)

1. isim, eskimiş, edebiyat Doğaç.

3 kez sorgulandı

Kaynak (14.01.2023-14.01.2023)

Köken

ricl → (rcl + ifti`âl) → irtical

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça ricl sözcüğünden gelir.

Aynı kökten türeyenler

irticalen

irtidat

Arapça

1. isim Ret etme.

816 kez sorgulandı

Kaynak (14.07.2009-17.01.2014)

Köken

ret → (rdd + ifti`âl) → irtidad → ünsüz benzeşmesi → irtidat

Arapça ret sözcüğünden gelir, ret etme.

Aynı kökten türeyenler

mürtet