Arapça (za:yi:)
1. isim Kaybolma, yitme.  2. sıfat Kayıp.  3. sıfat Yok olmuş, elden çıkmış, mahvolmuş.  4. sıfat İşe yaramayan, yararsız, boş. 
158 kez sorgulandı Kaynak (04.03.2023-04.03.2023) zay → (dy` + fâ`il) → zayi
Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça zay sözcüğünden gelir, yok olmuş.
|
Türkçe
1. sıfat İçinde, üstünde hiç kimse veya hiçbir şey bulunmayan, dolu karşıtı. 
Yaralı kaymakamla iki emir eri de boş kalan kompartımana rahatça yerleştiler. |
| 2. sıfat Görevlisi olmayan (iş, görev), münhal. 
Boş kadro. |
| 3. sıfat Yapılacak işi olmayan, işsiz. 
Bugün sabah boşum, gelebilirsin. |
| 4. sıfat Kullanıldıktan sonra içinde bir şey bulunmayan, kirli (bardak, çanak vb.). 
Tam bu sırada yanlarından elindeki tepside boşlarla ortalıkçı bir çocuk geçmektedir. |
| 5. sıfat, mecaz Anlamsız. 
Bütün bunlar güneşli ve rüzgârlı bir günün boş vaatleri miydi? |
| 6. sıfat, mecaz Bilgisiz. 
Daha meselesiz, daha cahil, daha boş, daha yakışıklıydılar. |
| 7. sıfat, mecaz Bir işe yaramayan, yararsız. 
Yaşlı başlı insanlarız, dedi. Birbirimizi boş tesellilerle aldatacak değiliz. |
| 8. zarf, mecaz Habersiz, hazırlıksız bir biçimde. 
Tatar dilencinin küfürlerine işte böyle boş yakalandım. |
| 11 kez sorgulandı Kaynak (27.02.2021-25.02.2024)
|
| kaynak
Türk Dil Kurumu, Türk Dili Tetkik Cemiyeti adıyla 12 Temmuz 1932'de Atatürk'ün talimatıyla kurulmuştur. Cemiyetin kurucuları, hepsi de milletvekili ve dönemin tanınmış edebiyatçıları olan Sâmih Rif'at, Ruşen Eşref, Celâl Sahir ve Yakup Kadri'dir. Kurumun ilk başkanı Sâmih Rif'at'tır. Türk Dili Tetkik Cemiyetinin amacı, "Türk dilinin öz güzelliğini ve zenginliğini meydana çıkarmak, onu yeryüzü dilleri arasında değerine yaraşır yüksekliğe eriştirmek" olarak tespit edilmiştir. Atatürk'ün sağlığında, 1932, 1934 ve 1936 yıllarında yapılan üç kurultayda hem Kurumun yönetim organları seçilmiş, hem dil politikası belirlenmiş, hem de bilimsel bildiriler sunulup tartışılmıştır. 26 Eylül-5 Ekim 1932 tarihleri arasında Dolmabahçe Sarayı'nda yapılan Birinci Türk Dili Kurultayı sonunda Kurumun "Lügat-Istılah, Gramer-Sentaks, Derleme, Lenguistik-Filoloji, Etimoloji, Yayın" adları ile altı kol hâlinde çalışmalarını sürdürmesi kabul edilmiştir. Sonraki kurultaylarda bu kollardan bazıları ayrılmış, bazıları tekrar birleştirilmiş; fakat ana çatı değiştirilmemiştir. 1934'te yapılan kurultayda Cemiyetin adı, Türk Dili Araştırma Kurumu; 1936'daki kurultayda ise Türk Dil Kurumu olmuştur
231163 kez sorgulandı
Bilgi Damlası Kaynaklar |
| kök harfler Arapça
3 kez sorgulandı
|
| |