Bilgi DAMLASI

Sıralama Üye Olunuz Üye Girişi

Ana Sayfa Mnemotekni Çengel Bulmaca Mnemotekni Kelime Oyunu

vkl

kök harfler Arapça

817 kez sorgulandı

Aynı kökten türeyenler

vekâlet

tevekkül tevkil vekâleten vekil

müvekkel müvekkil vekilharç vekillik vükela

vekâlet

Arapça (vekâ:let)

1. isim Vekillik. Cümle Al

İtimat edilir, kanundan, hukuktan anlar birisine umumi vekâlet vereceğim.

A. Gündüz.

2. isim, eskimiş Bakanlık. Cümle Al

Her vekâlet ya iki odadır ya üç; her odada ya beş gaz sandığından masa vardır ya on...

A. Gündüz.

2164 kez sorgulandı

Kaynak (10.07.2009-10.01.2014)

Köken

( vkl + fa`âlet) → vekâlet

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça vkl kök harflerinden gelir, vekil olma durumu.

Aynı kökten türeyenler

tevekkül tevkil vekâleten vekil

müvekkel müvekkil vekilharç vekillik vükela

tevekkül

Arapça

1. isim, din bilgisi Herhangi bir işte elinden geleni yapıp daha sonrasını Allah'a bırakma. Cümle Al

Bu tevekküle karışan bir memnuniyetsizliğin ifadesiydi.

P. Safa.

1898 kez sorgulandı

Kaynak (11.07.2009-11.07.2009)

Köken

vekâlet → (vkl + tefa``ul) → tevekkül

Arapça vekâlet sözcüğünden gelir.

tevkil

Arapça (tevki:li)

1. isim, eskimiş Vekil etme.

787 kez sorgulandı

Kaynak (11.07.2009-11.07.2009)

Köken

vekâlet → (vkl + tef`il) → tevkil

Arapça vekâlet sözcüğünden gelir.

Aynı kökten türeyenler

müvekkel müvekkil

vekâleten

Arapça (vekâ:leten)

1. zarf Vekil olarak, asaleten karşıtı. Cümle Al

Vekâleten atamak.

1745 kez sorgulandı

Kaynak (25.08.2009-25.08.2009)

Köken

vekâlet + -en³

Arapça vekâlet sözcüğünden gelir.

vekil

Arapça (veki:li)

1. isim Birinin, işini görmesi için kendi yerine bıraktığı veya yetki verdiği kimse.

2. isim Milletvekili.

3. isim Bir görevde, asıl görevlinin yerine bakan kimse.

4. isim, eskimiş Bakan. Cümle Al

Hanın avlusundan sokağa vekil ve sefir otomobillerine taş çıkartacak bir lüks otomobil yürüdü.

R. N. Güntekin.

1039 kez sorgulandı

Kaynak (10.07.2009-10.07.2009)

Köken

vekâlet → (vkl + fâ`il) → vekil

Arapça vekâlet sözcüğünden gelir, vekâlet eden.

Aynı kökten türeyenler

vekilharç vekillik vükela

müvekkel

Arapça

1. isim Vekil tayin edilen, kendisine vekalet verilen.

1835 kez sorgulandı

Kaynak (11.07.2009-11.07.2009)

Köken

tevkil → vekâlet → (vkl + müfa``al) → müvekkel

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça tevkil sözcüğünden gelir, vekil olarak seçilen kimse.

müvekkil

Arapça

1. isim Birini kendine vekil olarak seçen kimse.

2436 kez sorgulandı

Kaynak (11.07.2009-10.05.2024)

Köken

tevkil → vekâlet → (vkl + müfa``il) → müvekkil

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça tevkil sözcüğünden gelir, vekâlet veren.

vekilharç

Arapça

1. isim, eskimiş Kesedar.

2308 kez sorgulandı

Kaynak (25.08.2009-25.08.2009)

Köken

vekil + harç

Arapça vekil sözcüğünden gelir, harcamaya vekil olan.

vekillik

Arapça + Türkçe

1. isim Vekil olma durumu; vekâlet, asalet karşıtı.

2. isim Birinin yerine iş görme yetkisi. Cümle Al

1916 sonlarında Mustafa Kemal ikinci ordu komutan vekilliğine atanmıştır.

Falih Rıfkı Atay

3. isim Bakanlık. Cümle Al

Hükûmetten ne mebusluk ne de vekillik isteği var.

Haldun Taner

116 kez sorgulandı

Kaynak (10.05.2024-10.05.2024)

Köken

vekil + -lik

Arapça vekil sözcüğünden gelir.

vükela

Arapça (vükela:, l ince okunur)

1. isim, eskimiş Osmanlı Devleti'nde bakanlar, vekiller. Cümle Al

Padişah, vükela ve havassını toplayarak bu kanun hükümlerine riayet edeceğini ve ettireceğini bildirmiştir.

C. Meriç.

2366 kez sorgulandı

Kaynak (11.07.2009-11.07.2009)

Köken

vekil → vekâlet → (vkl + fu`alâ) → vükela

Arapça vekil sözcüğünün Arapça çoğul hali, vekiller.