Arapça (tabii:)
1. sıfat Doğada olan, doğada bulunan. 
2. sıfat Olağan, alışılmış, her zamanki gibi olan, beklenildiği gibi. 
| Sıcaklar arttıkça serin yerler aramak, âdeta tabii bir ihtiyaç hâline geliyor. |
|
3. sıfat Sağduyuya, mantığa, olağan düzene uygun olan.
| Beklenen cevap gelince derhâl yazılacağı tabiidir. |
|
4. sıfat Yapmacık olmayan, doğal.
| Bir milletin kendi varlığını müdafaa etmesinden daha tabii ne olabilir? |
|
5. sıfat Katıksız, saf1, doğal.
Tabii meyve suları.
|
|
6. sıfat zarf (ta'bi.) Elbette, doğallıkla, doğal olarak, işin gereği olarak.
| Yurttaşlarım arasında bana bu yabancılığı çektirmemek isteyenler de oldu tabii. |
|
924 kez sorgulandı Kaynak (02.05.2014-02.05.2014)
tabiat + -i5
Arapça tabiat sözcüğünden gelir, tabiata özgü, tabiatla ilgili, doğal.
|
Türkçe
1. sıfat Doğada olan, doğada bulunan.
| Doğal güzellikler artık eskisi gibi turist çekmiyor. |
|
2. sıfat Doğada rastlandığı gibi, doğaya uygun olan, doğa güçlerine, kurallarına uyan, tabii, natürel.
3. sıfat Kendiliğinden olan, insan eliyle yapılmamış, yapay karşıtı.
Doğal liman. Doğal sınır.
|
|
4. sıfat Yapmacık olmayan.
| Hamileymiş diye yineliyor oldukça doğal bir tavırla. |
|
5. sıfat Olağan, alışılmış, her zamanki gibi olan, beklenildiği gibi.
| Ercan o denli doğaldı ki giderek şaşırtıcı olmaktan çıktı. |
|
6. sıfat Sağduyuya, mantığa, olağan düzene uygun olan.
| Bu durumun eski sevgilinin onurunu kırması doğal. |
|
7. sıfat Katıksız, saf1.
1905 kez sorgulandı Kaynak (09.04.2018-09.04.2018)
|
|
Türkçe
1. sıfat Doğada olan, doğada bulunan.
| Doğal güzellikler artık eskisi gibi turist çekmiyor. |
|
2. sıfat Doğada rastlandığı gibi, doğaya uygun olan, doğa güçlerine, kurallarına uyan, tabii, natürel.
3. sıfat Kendiliğinden olan, insan eliyle yapılmamış, yapay karşıtı.
Doğal liman. Doğal sınır.
|
|
4. sıfat Yapmacık olmayan.
| Hamileymiş diye yineliyor oldukça doğal bir tavırla. |
|
5. sıfat Olağan, alışılmış, her zamanki gibi olan, beklenildiği gibi.
| Ercan o denli doğaldı ki giderek şaşırtıcı olmaktan çıktı. |
|
6. sıfat Sağduyuya, mantığa, olağan düzene uygun olan.
| Bu durumun eski sevgilinin onurunu kırması doğal. |
|
7. sıfat Katıksız, saf1.
1905 kez sorgulandı Kaynak (09.04.2018-09.04.2018)
|
|
kaynak
Türk Dil Kurumu, Türk Dili Tetkik Cemiyeti adıyla 12 Temmuz 1932'de Atatürk'ün talimatıyla kurulmuştur. Cemiyetin kurucuları, hepsi de milletvekili ve dönemin tanınmış edebiyatçıları olan Sâmih Rif'at, Ruşen Eşref, Celâl Sahir ve Yakup Kadri'dir. Kurumun ilk başkanı Sâmih Rif'at'tır. Türk Dili Tetkik Cemiyetinin amacı, "Türk dilinin öz güzelliğini ve zenginliğini meydana çıkarmak, onu yeryüzü dilleri arasında değerine yaraşır yüksekliğe eriştirmek" olarak tespit edilmiştir. Atatürk'ün sağlığında, 1932, 1934 ve 1936 yıllarında yapılan üç kurultayda hem Kurumun yönetim organları seçilmiş, hem dil politikası belirlenmiş, hem de bilimsel bildiriler sunulup tartışılmıştır. 26 Eylül-5 Ekim 1932 tarihleri arasında Dolmabahçe Sarayı'nda yapılan Birinci Türk Dili Kurultayı sonunda Kurumun "Lügat-Istılah, Gramer-Sentaks, Derleme, Lenguistik-Filoloji, Etimoloji, Yayın" adları ile altı kol hâlinde çalışmalarını sürdürmesi kabul edilmiştir. Sonraki kurultaylarda bu kollardan bazıları ayrılmış, bazıları tekrar birleştirilmiş; fakat ana çatı değiştirilmemiştir. 1934'te yapılan kurultayda Cemiyetin adı, Türk Dili Araştırma Kurumu; 1936'daki kurultayda ise Türk Dil Kurumu olmuştur
231124 kez sorgulandı
Bilgi Damlası Kaynaklar
|
|
son ek Arapça
-Sonuna geldiği sözcüğe "ilgili, ilişkin olan, niteliğinde olan" anlamlar katan ek, nispet eki. Fizik --> fiziki.
Sonu sesli harfle biten sözcüklerde -vi şeklini alır. Kimya --> kimyevi.
23783 kez sorgulandı Kaynak (11.02.2009-11.02.2021)
| Aynı son ekten türeyenler |
|
|
|
