Arapça (sema:)
1. isim Gök. 
| Burası ufukları geniş, seması bulutsuz, güneşi berrak bir yeşil saha idi. |
|
880 kez sorgulandı Kaynak (22.05.2009-21.02.2021)
( sm` + fa`âl) → sema
Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça sm` kök harflerinden gelir.
|
Türkçe
1. isim İçinde gök cisimlerinin hareket ettiği sonsuz boşluk, uzay, sema1, asuman, feza. 
2. isim Yeryüzü üzerine mavi bir kubbe gibi kapanan boşluk, gök kubbe, sema1.
| Süngülerini, çelikten birer parmak gibi göğe kaldırmışlar. |
|
3. isim Gökyüzünün, denizin rengi, mavi veya yeşile çalan mavi.
4. sıfat Bu renkte olan.
5. sıfat, halk ağzında Olgunlaşmamış.
| Uzun süren bir kışın karları, soğukları altından fışkıran gök ekinler... |
|
3 kez sorgulandı Kaynak (24.12.2020-24.12.2020)
|
|
kaynak
Türk Dil Kurumu, Türk Dili Tetkik Cemiyeti adıyla 12 Temmuz 1932'de Atatürk'ün talimatıyla kurulmuştur. Cemiyetin kurucuları, hepsi de milletvekili ve dönemin tanınmış edebiyatçıları olan Sâmih Rif'at, Ruşen Eşref, Celâl Sahir ve Yakup Kadri'dir. Kurumun ilk başkanı Sâmih Rif'at'tır. Türk Dili Tetkik Cemiyetinin amacı, "Türk dilinin öz güzelliğini ve zenginliğini meydana çıkarmak, onu yeryüzü dilleri arasında değerine yaraşır yüksekliğe eriştirmek" olarak tespit edilmiştir. Atatürk'ün sağlığında, 1932, 1934 ve 1936 yıllarında yapılan üç kurultayda hem Kurumun yönetim organları seçilmiş, hem dil politikası belirlenmiş, hem de bilimsel bildiriler sunulup tartışılmıştır. 26 Eylül-5 Ekim 1932 tarihleri arasında Dolmabahçe Sarayı'nda yapılan Birinci Türk Dili Kurultayı sonunda Kurumun "Lügat-Istılah, Gramer-Sentaks, Derleme, Lenguistik-Filoloji, Etimoloji, Yayın" adları ile altı kol hâlinde çalışmalarını sürdürmesi kabul edilmiştir. Sonraki kurultaylarda bu kollardan bazıları ayrılmış, bazıları tekrar birleştirilmiş; fakat ana çatı değiştirilmemiştir. 1934'te yapılan kurultayda Cemiyetin adı, Türk Dili Araştırma Kurumu; 1936'daki kurultayda ise Türk Dil Kurumu olmuştur
231110 kez sorgulandı
Bilgi Damlası Kaynaklar
|
|
kök harfler Arapça
3 kez sorgulandı
|
|
|
