1. isim Bitkinin dal, yaprak, çiçek vb. bölümlerini taşıyan, ağaçlarda odunlaşarak gövde durumunu alan bölüm. 2. isim Çiçek veya meyveyi dala bağlayan ince bölüm, sak.
Armudun sapı. Gülün dikenli sapı.
3. isim Bir aracı tutmaya yarayan bölüm.
Bir küçük çekmeceden sapı fil dişi bir revolver çıkarmıştı.
Sait Faik Abasıyanık
4. isim İplik, tire, ibrişim vb. şeylerde iğneye geçirilen bir dikişlik iplik.
Bir sap tire. İki sap ibrişim.
5. isimKabza. 6. isim, halk ağzında Demet durumundaki ekinler.
Orakçılar gizliden gizliye bu türküyü mırıldanarak saplara tırpan sallıyorlardı.
4. isim, biyoloji Sperma oluşturan organizma. 5. sıfat, mecazMert. 6. sıfat Girintili ve çıkıntılı olarak bir çift oluşturan nesnelerden çıkıntılı olanı. 7. sıfat Sert, kolay bükülmez.
1. isim İki ucu ip, ortası örme veya meşin olan bir taş atma aracı.
Gökçe Bacı, bağrına saplanan bir okla, sapan sallayan eli havada, yere düşüyor.
Tarık Buğra
2. isim Genellikle çocukların kuş vurmak için kullandıkları, iki ucuna lastik ve lastiklerin arasına da geniş bir meşin parçası bağlı bulunan çataldan oluşan araç, kuş lastiği.
Cebine sakız gibi kuru üzümü doldurdun mu elde sapan, incir kuşu avına çıkarsın.
Attila İlhan
3. isim Kaldırılacak bir şeyin üzerine geçirmek için halattan yapılan çember. 4. isim, teknik Makarayı bir yere bağlamak için tablaların çevresine geçirilen halat veya demir kuşaklar.
