| |
|
| |
kök harfler Arapça
2329 kez sorgulandı
| irca irtica merci müracaat raci |
Arapça (rica:)
1. isim Dileyiş, dileme, dilek. 
| İşinden atmışlar, tekrar işe almaları için patronuna ricaya gidiyormuş. |
|
569 kez sorgulandı Kaynak (16.03.2010-16.03.2010)
|
|
Arapça (rücu:)
1. isim, eskimiş Geri dönme, sözünü geri alma, cayma, tersinme. 
2. isim, felsefe Kayıtım.
2225 kez sorgulandı Kaynak (16.03.2010-16.03.2010)
( rc` + fu`ûl2) → rücu
Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça rc` kök harflerinden gelir.
|
|
|
Arapça (irca:)
1. isim eskimiş Eski biçimine sokma, çevirme.
2. isim eskimiş Döndürme.
3. isim eskimiş, kimya, matematik İndirgeme.
410 kez sorgulandı Kaynak (19.06.2012-03.09.2022)
rücu → (rc` + if`âl) → irca
Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça rücu sözcüğünden gelir, rücu etme, geriye dönme.
|
|
|
Arapça (irtica:)
1. isim Gericilik.
| Vilayetin bir yerinde faili yakalanamayan bir irtica vakası çıkar. |
|
417 kez sorgulandı Kaynak (16.03.2010-16.03.2010)
rücu → (rc` + ifti`âl) → irtica
Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça rücu sözcüğünden gelir, rücu etme, geriye gitme.
|
|
|
Arapça (merci:)
1. isim Başvurulacak yer veya makam.
| O devirlerde devletin yüksek kademeli mercilerine 'kapu' denirdi. |
|
641 kez sorgulandı Kaynak (19.06.2012-10.04.2024)
rücu → (rc` + mef`il2) → merci
Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça rücu sözcüğünden gelir, rücu edilecek yer.
|
|
|
Arapça (ra:ci:)
1. sıfat, eskimiş Geri dönen.
2. sıfat Dokunan, ilgilendiren, dayanan.
809 kez sorgulandı Kaynak (16.03.2010-16.03.2010)
rücu → (rc` + fâ`il) → raci
Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça rücu sözcüğünden gelir, rücu eden, geri dönen.
|
|
|
Arapça (mürteci:)
1. sıfat, eskimiş Yeni düzene karşı direnen (kimse), gerici.
| Halk onu okuyor ve seviyor, polis ve mürteci çevreler ise ona kin besliyor ve mutat vasıtalarla tasfiye etmeye çalışıyorlardı. |
|
2325 kez sorgulandı Kaynak (16.03.2010-16.03.2010)
|
|
|
|
|
| |
|
|