Arapça (rücu:)
1. isim, eskimiş Geri dönme, sözünü geri alma, cayma, tersinme.  2. isim, felsefe Kayıtım. 
2225 kez sorgulandı Kaynak (16.03.2010-16.03.2010) ( rc` + fu`ûl2) → rücu
Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça rc` kök harflerinden gelir.
|
| irca irtica merci müracaat raci | kaynak
Türk Dil Kurumu, Türk Dili Tetkik Cemiyeti adıyla 12 Temmuz 1932'de Atatürk'ün talimatıyla kurulmuştur. Cemiyetin kurucuları, hepsi de milletvekili ve dönemin tanınmış edebiyatçıları olan Sâmih Rif'at, Ruşen Eşref, Celâl Sahir ve Yakup Kadri'dir. Kurumun ilk başkanı Sâmih Rif'at'tır. Türk Dili Tetkik Cemiyetinin amacı, "Türk dilinin öz güzelliğini ve zenginliğini meydana çıkarmak, onu yeryüzü dilleri arasında değerine yaraşır yüksekliğe eriştirmek" olarak tespit edilmiştir. Atatürk'ün sağlığında, 1932, 1934 ve 1936 yıllarında yapılan üç kurultayda hem Kurumun yönetim organları seçilmiş, hem dil politikası belirlenmiş, hem de bilimsel bildiriler sunulup tartışılmıştır. 26 Eylül-5 Ekim 1932 tarihleri arasında Dolmabahçe Sarayı'nda yapılan Birinci Türk Dili Kurultayı sonunda Kurumun "Lügat-Istılah, Gramer-Sentaks, Derleme, Lenguistik-Filoloji, Etimoloji, Yayın" adları ile altı kol hâlinde çalışmalarını sürdürmesi kabul edilmiştir. Sonraki kurultaylarda bu kollardan bazıları ayrılmış, bazıları tekrar birleştirilmiş; fakat ana çatı değiştirilmemiştir. 1934'te yapılan kurultayda Cemiyetin adı, Türk Dili Araştırma Kurumu; 1936'daki kurultayda ise Türk Dil Kurumu olmuştur
231183 kez sorgulandı
Bilgi Damlası Kaynaklar |
| kök harfler Arapça
2329 kez sorgulandı
|
| Arapça (irca:)
1. isim eskimiş Eski biçimine sokma, çevirme.  2. isim eskimiş Döndürme.  3. isim eskimiş, kimya, matematik İndirgeme. 
410 kez sorgulandı Kaynak (19.06.2012-03.09.2022) rücu → (rc` + if`âl) → irca
Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça rücu sözcüğünden gelir, rücu etme, geriye dönme.
| |
| Arapça (irtica:)
1. isim Gericilik. 
Vilayetin bir yerinde faili yakalanamayan bir irtica vakası çıkar. |
| 417 kez sorgulandı Kaynak (16.03.2010-16.03.2010) rücu → (rc` + ifti`âl) → irtica
Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça rücu sözcüğünden gelir, rücu etme, geriye gitme.
|
|
| Arapça (merci:)
1. isim Başvurulacak yer veya makam. 
O devirlerde devletin yüksek kademeli mercilerine 'kapu' denirdi. |
| 641 kez sorgulandı Kaynak (19.06.2012-10.04.2024) rücu → (rc` + mef`il2) → merci
Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça rücu sözcüğünden gelir, rücu edilecek yer.
| |
| Arapça (ra:ci:)
1. sıfat, eskimiş Geri dönen.  2. sıfat Dokunan, ilgilendiren, dayanan. 
809 kez sorgulandı Kaynak (16.03.2010-16.03.2010) rücu → (rc` + fâ`il) → raci
Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça rücu sözcüğünden gelir, rücu eden, geri dönen.
| |
| Arapça (mürteci:)
1. sıfat, eskimiş Yeni düzene karşı direnen (kimse), gerici. 
Halk onu okuyor ve seviyor, polis ve mürteci çevreler ise ona kin besliyor ve mutat vasıtalarla tasfiye etmeye çalışıyorlardı. |
| 2326 kez sorgulandı Kaynak (16.03.2010-16.03.2010) |
| |