Bilgi DAMLASI Sıralama Üye Olunuz Üye Girişi
   
 
 
oturmak
Türkçe

1. Vücudun belden yukarısı dik duracak biçimde ağırlığı kaba etlere vererek bir yere yerleşmek. 
2. Bu biçimde yerleştiği yerde kalmak. 
3. Uygun gelmek, ölçüleri tam olmak. 
4. Bir yerde sürekli olarak kalmak, ikamet etmek. 
5. Hiçbir iş yapmadan boş vakit geçirmek, boş durmak. 
6. Toprak veya yapı çökmek, aşağı inmek. 
7. Biriyle beraber yaşamak. 
8. Bir işi yapmakta olmak, bir işe başlamak üzere olmak. 
9. Yer almak, geçmek
10. Benimsenmek, yerleşmek, kökleşmek
11. Belli bir yörüngede dönmeye başlamak. 
12. Sıvı tortuları dibe çökmek, dipte toplanmak. 
13. Herhangi bir durumda belli bir süre kalmak. 


32 kez sorgulandı

Kaynak (17.01.2021-17.01.2021)




Köken
otur- + -mak

Türkçe otur-(oltur-) fiil kökünden gelir.



Aynı kökten türeyenler
oturak oturuş