Türkçe
1. isim Birlikte iş yapan, ortaklaşa yararlarla birbirlerine bağlı kimselerden her biri; şerik, partner. 
| Bırakın, ortağıma bir telefon edeyim. |
|
2. sıfat Birden çok kimse veya nesneyi ilgilendiren, onlara özgü olan, onların katılmasıyla oluşan; müşterek.
| Edebiyata şiirle başlamak, büyük küçük bütün yazarlarda görülen ortak bir yöndür. |
|
3. isim Kuma.
| Kendi üstüne bir ortağın getirilmesi Emeti'nin pek ziyade gücüne gitmişti. |
|
3 kez sorgulandı Kaynak (24.04.2024-24.04.2024)
orta + -k1
Türkçe orta(ortu) sözcüğünden gelir.
|
Türkçe
1. isim Erkeğin resmî nikâhlı eşiyle aynı evde yaşayan, nikâhlı olmayan diğer eşi; ortak.
| Orada kimseyi kıskanmamışken bu sonuncu kumasını büyük mesele yaptı. |
|
3 kez sorgulandı Kaynak (24.04.2024-24.04.2024)
|
|
kaynak
Türk Dil Kurumu, Türk Dili Tetkik Cemiyeti adıyla 12 Temmuz 1932'de Atatürk'ün talimatıyla kurulmuştur. Cemiyetin kurucuları, hepsi de milletvekili ve dönemin tanınmış edebiyatçıları olan Sâmih Rif'at, Ruşen Eşref, Celâl Sahir ve Yakup Kadri'dir. Kurumun ilk başkanı Sâmih Rif'at'tır. Türk Dili Tetkik Cemiyetinin amacı, "Türk dilinin öz güzelliğini ve zenginliğini meydana çıkarmak, onu yeryüzü dilleri arasında değerine yaraşır yüksekliğe eriştirmek" olarak tespit edilmiştir. Atatürk'ün sağlığında, 1932, 1934 ve 1936 yıllarında yapılan üç kurultayda hem Kurumun yönetim organları seçilmiş, hem dil politikası belirlenmiş, hem de bilimsel bildiriler sunulup tartışılmıştır. 26 Eylül-5 Ekim 1932 tarihleri arasında Dolmabahçe Sarayı'nda yapılan Birinci Türk Dili Kurultayı sonunda Kurumun "Lügat-Istılah, Gramer-Sentaks, Derleme, Lenguistik-Filoloji, Etimoloji, Yayın" adları ile altı kol hâlinde çalışmalarını sürdürmesi kabul edilmiştir. Sonraki kurultaylarda bu kollardan bazıları ayrılmış, bazıları tekrar birleştirilmiş; fakat ana çatı değiştirilmemiştir. 1934'te yapılan kurultayda Cemiyetin adı, Türk Dili Araştırma Kurumu; 1936'daki kurultayda ise Türk Dil Kurumu olmuştur
231126 kez sorgulandı
Bilgi Damlası Kaynaklar
|
|
Türkçe ortu
1. isim Bir şeyin kenarlarından merkeze doğru yaklaşık olarak aynı uzaklıkta olan yer.
Tam bağın ortasına geldikleri zaman düşman askerlerini gördüler.| Yakup Kadri Karaosmanoğlu |
|
|
2. isim Başlangıcı ile bitimi arasında eşit uzaklıkta olan süre.
| Yılın ortası. Haftanın ortası. Günün ortası. Kışın ortası. |
|
3. isim Bir şeyin eşit olarak ayrılabileceği bölüm.
| Seccadesini ortasından kesip ikiye böldüler. |
|
4. isim Ne uzun ne kısa, midi. 
5. isim Ne büyük ne küçük, midi.
6. isim İyi ile kötü arasındaki durum.
7. isim Öğretimde, öğrencinin değerlendirilmesinde geçer not ile iyi arasındaki derece.
| Orta ile geçti. |
|
8. isim Defterde, bir araya getirilmiş belli sayıda yaprakların oluşturduğu bölümlerden her biri.
9. sıfat Sorunların çözümünde aşırılıklardan kaçınan, ölçülü bir yöntem izleyen.
10. sıfat Her iki yanında kendi türünden aynı nitelikte nesneler, durumlar bulunan.
| Hademe orta bölmeyi açmak üzere koştu. |
|
11. sıfat İki karşıt nitelik veya durum arasında bulunan, tutarlı, ılımlı, vasat.
12. isim, fizik Bir olayın, içinde gerçekleştiği yer.
13. isim, matematik Orantı.
14. isim, spor Futbolda oyunculardan birinin, topu, kale ağzında duran arkadaşlarına havadan yollamak için yaptığı vuruş.
| Aut çizgisinden nefis bir orta... |
|
15. isim, tarih Yeniçeri Ocağında tabur.
4 kez sorgulandı Kaynak (19.02.2021-24.04.2024)
|
|
|
