Türkçe
1. sıfat Bütün, elde bulunanın hepsi; son. 
| Küçücük yaşta, büyüklüğün olanca gaileleri kendi üzerlerine yığılmış kimseler görülür. |
|
0 kez sorgulandı Kaynak (03.03.2026-03.03.2026)
ol- + -an2 + -ca1
Türkçe olmak sözcüğünden gelir.
|
kaynak
Türk Dil Kurumu, Türk Dili Tetkik Cemiyeti adıyla 12 Temmuz 1932'de Atatürk'ün talimatıyla kurulmuştur. Cemiyetin kurucuları, hepsi de milletvekili ve dönemin tanınmış edebiyatçıları olan Sâmih Rif'at, Ruşen Eşref, Celâl Sahir ve Yakup Kadri'dir. Kurumun ilk başkanı Sâmih Rif'at'tır. Türk Dili Tetkik Cemiyetinin amacı, "Türk dilinin öz güzelliğini ve zenginliğini meydana çıkarmak, onu yeryüzü dilleri arasında değerine yaraşır yüksekliğe eriştirmek" olarak tespit edilmiştir. Atatürk'ün sağlığında, 1932, 1934 ve 1936 yıllarında yapılan üç kurultayda hem Kurumun yönetim organları seçilmiş, hem dil politikası belirlenmiş, hem de bilimsel bildiriler sunulup tartışılmıştır. 26 Eylül-5 Ekim 1932 tarihleri arasında Dolmabahçe Sarayı'nda yapılan Birinci Türk Dili Kurultayı sonunda Kurumun "Lügat-Istılah, Gramer-Sentaks, Derleme, Lenguistik-Filoloji, Etimoloji, Yayın" adları ile altı kol hâlinde çalışmalarını sürdürmesi kabul edilmiştir. Sonraki kurultaylarda bu kollardan bazıları ayrılmış, bazıları tekrar birleştirilmiş; fakat ana çatı değiştirilmemiştir. 1934'te yapılan kurultayda Cemiyetin adı, Türk Dili Araştırma Kurumu; 1936'daki kurultayda ise Türk Dil Kurumu olmuştur
231142 kez sorgulandı
Bilgi Damlası Kaynaklar
|
|
Türkçe
1. Meydana gelmek, varlık kazanmak, vuku bulmak.
| En şiddetli münakaşa, kumpanyanın ismi için oldu. |
|
2. Gerçekleşmek veya yapılmak. 
3. Bir görev, makam, san veya nitelik kazanmak.
| Okumak, eczacı olmak bu sayılı inatlarından biri ve ilkidir. |
|
4. Bir şeyi elde etmek, edinmek.
| Nihayet ben mal sahibi olacağıma göre rahattım. |
|
5. Bir durumdan başka bir duruma geçmek.
6. Herhangi bir durumda bulunmak.
7. Uygun düşmek, yerinde görülmek.
| Böyle iş olmaz. Oraya gitmesek de olur. |
|
8. Yetişmek, olgunlaşmak.
| Ekinler oldu. Üzümler daha olmadı. |
|
9. Hazırlanmak, hazır duruma gelmek.
| Çay oldu. |
|
10. Bulunmak.
| Kız da hemen olduğu yere oturdu. |
|
11. Geçmek, tamamlanmak.
| İki yıl oldu. Nerede ise üç yıl olacak. |
|
12. Sürdürmek, yürütmek.
| İlişkilerimiz dostça olsun istiyorum. |
|
13. Bir kuruluşla, örgütle ilgili bulunmak, mensup olmak.
| Partili olmak. |
|
14. Yaklaşmak, gelip çatmak.
| Sabah oldu. |
|
15. Bir şey, birinin mülkiyetine geçmek.
| Pırlanta gerdanlığı da tektaş küpesi de zümrüt yüzüğü de kendinin olsun! |
|
16. Ek fiilin geniş zamanı olan -dır (-dir) anlamında kullanılan bir söz.
| Annesi oluyor. Yeğeni olur. |
|
17. teklifsiz konuşmada Sarhoş olmak.
| Sen adamakıllı olmuşsun. |
|
18. Uymak, tam gelmek.
| Bu şapka başıma oluyor. |
|
19. Yitirmek, elinden kaçırmak.
| Tembelliği yüzünden işinden oldu. |
|
20. Bir yerde doğmuş, yaşamış olmak.
| Köyden, kasabadan olmayan, düveni, dirgeni nasıl bilebilir? |
|
21. Bir olayla karşılaşmak, başına kötü bir şey gelmek.
| Aman, ona bir şey olmasın! Kimseye bir şey olmadı. |
|
22. Yol açmak.
| Bu davranışın ona çok zararı oldu. |
|
23. Bir ad veya sıfatın belirttiği durumu almak.
| Su, buz oldu. |
|
24. yardımcı fiil Sıfat-fiil eki almış kelimelerle birlikte başlama, bitirme vb. bildiren fiilleri oluşturur.
| Artık bize gelmez oldu. Bu işi yapmış olacak. |
|
25. yardımcı fiil Hastalığa yakalanmak, tutulmak.
| Tifo olmak. Verem olmak. |
|
1215 kez sorgulandı Kaynak (02.09.2009-03.03.2021)
|
|
fiilden isim yapma eki Türkçe
Fiilden isim yapma eki. -an -en olmak üzere iki şekli vardır
Fonksiyonu bakımından çeşitlilik gösterir.
-Somut isimler yapar. Kapmak --> kapan.
-Soyut isimler yapar. Kırmak --> kıran.
732 kez sorgulandı Kaynak (25.12.2020-05.03.2021)
-an -en2
| Aynı son ekten türeyenler |
|
|
isimden isim yapma eki Türkçe
İsimden isim yapma eki -ca -ce -ça -çe olmak üzere dört şekli vardır.
Fonksiyonu itibarıyla çeşitlilik gösterir,
-Sıfat ve isimlere gelerek cins (Tür) adları yapar. Ala --> alaca.
-Yer adları yapar. Çatal --> Çatalca.
-Kişi adları yapar. Gök --> gökçe.
-Hastalık adları yapar. Siğil --> sivilce.
-Kavim isimlerinden dil, lehçe ve şive isimleri yapar. Alman --> Almanca.
-Birleşik cins ve yer adı yapmada sıfat olarak kullanılır. Akça --> akçaağaç.
2014 kez sorgulandı Kaynak (12.05.2012-07.03.2024)
-ca -ce -ça -çe
| Aynı son ekten türeyenler |
|
|
|
