Türkçe otağ
1. isim Evin veya herhangi bir yapının oturma, çalışma, yatma gibi işlere yarayan, banyo, salon, giriş vb. dışında kalan, bir veya birden fazla çıkışı olan bölmesi; göz. 
| Her odanın ziyareti bir saat sürmüştü. |
|
2. isim Serbest meslek adamlarını içinde toplayan resmî birlik.
| Sanayi odası. Ticaret odası. |
|
3. isim, tarih Yeniçeri kışlası.
| Yeniçeriler Edirne’de ve sonra İstanbul’da oda denilen müteaddit kışlalarda bekâr yaşarlardı. |
|
4. isim Köy odası.
| Yatacağımız odanın sahibi Mestanlı Dayı. |
|
5. isim Daire.
| Bâbıâli tercüme odası. |
|
3 kez sorgulandı Kaynak (14.03.2024-14.03.2024)
Türkçe
1. isim, anatomi Görme organı, basar. 
2. isim Bazı deyimlerde, görme ve bakma.
| Gözden geçirmek. Gözden kaybolmak. Göz önünde. Gözü keskin. |
|
3. isim Oda.
Şu fakir mahallede bir göz evim olsaydı
Nasıl sevinç içinde çıkardım şu yokuşu |
|
4. isim Bakış, görüş.
| Bu sefer alacaklı gözüyle baktım. |
|
5. isim Suyun topraktan kaynadığı yer, kaynak.
| Asıl felaket bu pınara sırt çevirmek, bu pınarın gözlerine taş tıkamak değil de ne olurdu? |
|
6. isim Delik, boşluk.
| Köprünün gözleri karış karış kazılmıştır. |
|
7. isim Çekmece.
| Masanın gözleri. |
|
8. isim Terazi kefesi.
9. isim Nazar.
| İnsanı gözle yiyip bitirirler. |
|
10. isim Sevgi, ilgi, gönül bağlantısı.
| Gözden düşmek. Göze girmek. |
|
11. isim Ağacın tomurcuk veren yerlerinden her biri.
| Göz aşısı. |
|
12. isim Bölüm, hane.
| Dama tahtasında altmış dört göz vardır. |
|
13. isim Bazı yaraların uç bölümü.
| Çıbanın gözü. |
|
55 kez sorgulandı Kaynak (25.12.2020-08.10.2025)
gö- + -z1
Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan EskiTürkçe gö-(kö-) sözcüğünden gelir, EskiTürkçe'de (köz) olarak bilinir.
|
|
|
kaynak
Türk Dil Kurumu, Türk Dili Tetkik Cemiyeti adıyla 12 Temmuz 1932'de Atatürk'ün talimatıyla kurulmuştur. Cemiyetin kurucuları, hepsi de milletvekili ve dönemin tanınmış edebiyatçıları olan Sâmih Rif'at, Ruşen Eşref, Celâl Sahir ve Yakup Kadri'dir. Kurumun ilk başkanı Sâmih Rif'at'tır. Türk Dili Tetkik Cemiyetinin amacı, "Türk dilinin öz güzelliğini ve zenginliğini meydana çıkarmak, onu yeryüzü dilleri arasında değerine yaraşır yüksekliğe eriştirmek" olarak tespit edilmiştir. Atatürk'ün sağlığında, 1932, 1934 ve 1936 yıllarında yapılan üç kurultayda hem Kurumun yönetim organları seçilmiş, hem dil politikası belirlenmiş, hem de bilimsel bildiriler sunulup tartışılmıştır. 26 Eylül-5 Ekim 1932 tarihleri arasında Dolmabahçe Sarayı'nda yapılan Birinci Türk Dili Kurultayı sonunda Kurumun "Lügat-Istılah, Gramer-Sentaks, Derleme, Lenguistik-Filoloji, Etimoloji, Yayın" adları ile altı kol hâlinde çalışmalarını sürdürmesi kabul edilmiştir. Sonraki kurultaylarda bu kollardan bazıları ayrılmış, bazıları tekrar birleştirilmiş; fakat ana çatı değiştirilmemiştir. 1934'te yapılan kurultayda Cemiyetin adı, Türk Dili Araştırma Kurumu; 1936'daki kurultayda ise Türk Dil Kurumu olmuştur
231082 kez sorgulandı
Bilgi Damlası Kaynaklar
|
|
|
