Arapça (me:zun)
1. sıfat Bir okulu bitirerek diploma almış (kimse). 
| Bu kitabı ilk okuduğumda, çiçeği burnunda bir fakülte mezunuydum. |
|
2. sıfat, eskimiş İzin almış, izinli.
| Vedia'dan öğrendim, seyahate çıkacakmışsınız, mezunmuşsunuz. |
|
3. sıfat, eskimiş Bir iş için yetki verilmiş, yetkili.
Bunu yapmaya mezun değilim.
|
|
1020 kez sorgulandı Kaynak (12.06.2009-25.04.2014)
izin → (`zn + mef`ul) → mezun
Arapça izin sözcüğünden gelir, izin almış, yetkili.
|
kaynak
Türk Dil Kurumu, Türk Dili Tetkik Cemiyeti adıyla 12 Temmuz 1932'de Atatürk'ün talimatıyla kurulmuştur. Cemiyetin kurucuları, hepsi de milletvekili ve dönemin tanınmış edebiyatçıları olan Sâmih Rif'at, Ruşen Eşref, Celâl Sahir ve Yakup Kadri'dir. Kurumun ilk başkanı Sâmih Rif'at'tır. Türk Dili Tetkik Cemiyetinin amacı, "Türk dilinin öz güzelliğini ve zenginliğini meydana çıkarmak, onu yeryüzü dilleri arasında değerine yaraşır yüksekliğe eriştirmek" olarak tespit edilmiştir. Atatürk'ün sağlığında, 1932, 1934 ve 1936 yıllarında yapılan üç kurultayda hem Kurumun yönetim organları seçilmiş, hem dil politikası belirlenmiş, hem de bilimsel bildiriler sunulup tartışılmıştır. 26 Eylül-5 Ekim 1932 tarihleri arasında Dolmabahçe Sarayı'nda yapılan Birinci Türk Dili Kurultayı sonunda Kurumun "Lügat-Istılah, Gramer-Sentaks, Derleme, Lenguistik-Filoloji, Etimoloji, Yayın" adları ile altı kol hâlinde çalışmalarını sürdürmesi kabul edilmiştir. Sonraki kurultaylarda bu kollardan bazıları ayrılmış, bazıları tekrar birleştirilmiş; fakat ana çatı değiştirilmemiştir. 1934'te yapılan kurultayda Cemiyetin adı, Türk Dili Araştırma Kurumu; 1936'daki kurultayda ise Türk Dil Kurumu olmuştur
231089 kez sorgulandı
Bilgi Damlası Kaynaklar
|
|
kök harfler Arapça
2567 kez sorgulandı
|
|
|
