Bilgi DAMLASI

galebe → (glb + mef`ul) → mağlub → ünsüz benzeşmesi → mağlup

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça galebe sözcüğünden gelir, galebe çalmayan, kaybeden.

Aynı kökten türeyenler

mağluben mağlubiyet

mağrur

Arapça

1. sıfat Kendisini önemseyen, büyüklenen, böbürlenen, kurumlu. Cümle Al

1923 kez sorgulandı

Kaynak (18.05.2012-22.08.2020)

Köken

gurur → (grr + mef`ul) → mağrur

Arapça gurur sözcüğünden gelir, gururlanan, gururlu

mahcup

Arapça

1. sıfat Utangaç. Cümle Al

2. zarf Utangaç bir biçimde. Cümle Al

497 kez sorgulandı

Kaynak (22.12.2014-23.12.2014)

Köken

hicap → (hcb + mef`ul) → mahcup

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça hicap sözcüğünden gelir, hicap edilen, utanılan.

mahcuz

Arapça

1. sıfat, eskimiş, hukuk Hacizli.

955 kez sorgulandı

Kaynak (13.02.2009-03.02.2014)

Köken

haciz → (hcz + mef`ul) → mahcuz

Arapça haciz sözcüğünden gelir, haczedilen.

mahdum

Arapça (mahdu:mu)

1. isim, eskimiş Erkek evlat, oğul. Cümle Al

686 kez sorgulandı

Kaynak (09.07.2009-09.07.2009)

Köken

hizmet → (hdm + mef`ul) → mahdum

Arapça hizmet sözcüğünden gelir, hizmet edilen.

mahfuz

Arapça

1. sıfat, eskimiş Saklanmış, korunmuş, korunan, saklı.

566 kez sorgulandı

Kaynak (29.09.2009-02.03.2015)

Köken

hıfz → (hfz + mef`ul) → mahfuz

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hıfz sözcüğünden gelir, saklanan, korunan.

mahkum

Arapça

1. sıfat, hukuk Hükümlü. Cümle Al

2. sıfat Zorunda olan, mecbur. Cümle Al

3. sıfat Kötü bir sonuca varması kaçınılmaz olan.

750 kez sorgulandı

Kaynak (04.02.2009-01.02.2019)

Köken

hüküm → (hkm + mef`ul) → mahkum

Arapça hüküm sözcüğünden gelir, hükmedilen.

mahluk

Arapça

1. isim, eskimiş Yaratık. Cümle Al

733 kez sorgulandı

Kaynak (09.02.2009-31.01.2014)

Köken

halk² → (hlk + mef`ul) → mahluk

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça halk² sözcüğünden gelir, yaratılan.

Aynı kökten türeyenler

mahlukat

mahlul

Arapça

1. isim, kimya Eriyik.

2. sıfat, eskimiş Hallolmuş, çözülmüş, dağılmış.

3. sıfat, hukuk Mirasçısı olmayan bir kimseden hükûmete kalan (mülk).

850 kez sorgulandı

Kaynak (18.02.2009-03.02.2014)

Köken

hal¹ → (hll + mef`ul) → mahlul

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça hal¹ sözcüğünden gelir, hallolmuş, çözülmüş, eriyik.

mahmul

Arapça

1. isim Yüklem.

2. sıfat Yükletilmiş.

3. sıfat, eskimiş Yüklü, dolu. Cümle Al

644 kez sorgulandı

Kaynak (13.04.2009-22.04.2014)

Köken

hamil¹ → (hml + mef`ul) → mahmul

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça hamil¹ sözcüğünden gelir, hamledilen, yüklenilen.

mahmur

Arapça

1. sıfat Sarhoşluğun sebep olduğu sersemlik içinde olan.

2. sıfat Uykudan sonra üzerinde sersemlik, ağırlık bulunan.

3. sıfat Süzgün, dalgın bakışlı (göz).

723 kez sorgulandı

Kaynak (12.06.2009-12.10.2020)

Köken

hamur → (hmr + mef`ul) → mahmur

Arapça hamur sözcüğünden gelir, hamurlanan, mayalanan.

Aynı kökten türeyenler

mahmurane

mahpus

Arapça

1. sıfat Kapatılmış, hapsedilmiş (kimse).

2. isim Bir çeşit tavla oyunu.

3. isim, halk ağzında Hapishane. Cümle Al

769 kez sorgulandı

Kaynak (09.03.2009-16.01.2014)

Köken

hapis → (hbs + mef`ul) → mahbus → ünsüz benzeşmesi → mahpus

Arapça hapis sözcüğünden gelir, hapsedilmiş, hapishaneye konulmuş.

Aynı kökten türeyenler

mahpushane

mahrum

Arapça

1. sıfat Yoksun. Cümle Al

667 kez sorgulandı

Kaynak (15.09.2009-15.09.2009)

Köken

haram → (hrm + mef`ul) → mahrum

Arapça haram sözcüğünden gelir, haram edilen, yasaklanan.

mahsul

Arapça (mahsu:lü)

1. isim Ürün. Cümle Al

2. isim Verim.

3. isim Ortaya çıkan, elde edilen şey. Cümle Al

486 kez sorgulandı

Kaynak (11.02.2015-11.02.2015)

Köken

husul → (hsl + mef`ul) → mahsul

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça husul sözcüğünden gelir, husule gelen, elde edilen.

Aynı kökten türeyenler

mahsulat

mahsup

Arapça

1. sıfat, eskimiş Hesap edilmiş, hesaba geçirilmiş.

680 kez sorgulandı

Kaynak (01.09.2009-01.09.2009)

Köken

hesap → (hsb + mef`ul) → mahsub → ünsüz benzeşmesi → mahsup

Arapça hesap sözcüğünden gelir, hesaplanan.

mahsur

Arapça

1. sıfat Kuşatılmış, sarılmış, çevrilmiş.

634 kez sorgulandı

Kaynak (13.09.2009-13.09.2009)

Köken

hasr → (hsr¹ + mef`ul) → mahsur

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hasr sözcüğünden gelir, hasredilmiş, kuşatılmış.

mahsus¹

Arapça

1. sıfat Özgü. Cümle Al

2. sıfat Biri veya bir şey için ayrılmış, münhasır. Cümle Al

3. sıfat Özel. Cümle Al

4. zarf Özellikle. Cümle Al

5. zarf Bilerek, isteyerek, kasten. Cümle Al

6. zarf Şakadan. Cümle Al

2928 kez sorgulandı

Kaynak (12.10.2009-12.10.2009)

Köken

husus → (hss + mef`ul) → mahsus

Arapça husus sözcüğünden gelir, hususlanan, ayrılan.