Arapça (ma:na:)
1. isim, dil bilimi Anlam. 
Ne Hak buyruğun tutarsın ne kul sözün işitirsin
Hiç bilmezsin mana nedir, ne dilde çağırmak gerek |
|
466 kez sorgulandı Kaynak (01.06.2010-13.09.2026)
( `ny + mef`al1) → manay → ses düşmesi → mana
Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça `ny kök harflerinden gelir.
|
| manalı manen manevi maneviye mâni2 manidar |
Türkçe
1. isim Bir kelimeden, bir sözden, bir davranış veya olgudan anlaşılan şey, bunların hatırlattığı düşünce; mana.
| Anlam karmaşık bir sosyal ve tarihsel süreç içinden geçerek ortaya çıkar. |
|
2. isim, dil bilimi Kelimenin tek başına veya söz dizimindeki öteki ögelerle bağlantılı olarak zihinde yarattığı kavramlardan her biri; deme, mana, meal, mazmun, medlul. 
119 kez sorgulandı Kaynak (06.03.2024-06.03.2024)
|
|
kaynak
Türk Dil Kurumu, Türk Dili Tetkik Cemiyeti adıyla 12 Temmuz 1932'de Atatürk'ün talimatıyla kurulmuştur. Cemiyetin kurucuları, hepsi de milletvekili ve dönemin tanınmış edebiyatçıları olan Sâmih Rif'at, Ruşen Eşref, Celâl Sahir ve Yakup Kadri'dir. Kurumun ilk başkanı Sâmih Rif'at'tır. Türk Dili Tetkik Cemiyetinin amacı, "Türk dilinin öz güzelliğini ve zenginliğini meydana çıkarmak, onu yeryüzü dilleri arasında değerine yaraşır yüksekliğe eriştirmek" olarak tespit edilmiştir. Atatürk'ün sağlığında, 1932, 1934 ve 1936 yıllarında yapılan üç kurultayda hem Kurumun yönetim organları seçilmiş, hem dil politikası belirlenmiş, hem de bilimsel bildiriler sunulup tartışılmıştır. 26 Eylül-5 Ekim 1932 tarihleri arasında Dolmabahçe Sarayı'nda yapılan Birinci Türk Dili Kurultayı sonunda Kurumun "Lügat-Istılah, Gramer-Sentaks, Derleme, Lenguistik-Filoloji, Etimoloji, Yayın" adları ile altı kol hâlinde çalışmalarını sürdürmesi kabul edilmiştir. Sonraki kurultaylarda bu kollardan bazıları ayrılmış, bazıları tekrar birleştirilmiş; fakat ana çatı değiştirilmemiştir. 1934'te yapılan kurultayda Cemiyetin adı, Türk Dili Araştırma Kurumu; 1936'daki kurultayda ise Türk Dil Kurumu olmuştur
232532 kez sorgulandı
Bilgi Damlası Kaynaklar
|
|
kök harfler Arapça
3 kez sorgulandı
|
|
Arapça (ma:nen)
1. zarf, eskimiş Kişinin iç dünyası yönünden, manevi bakımdan, maddeten karşıtı.
| Milletini maddeten ve manen yükseltmek istemeyen adam nasıl samimi Türkçü olabilir. |
|
679 kez sorgulandı Kaynak (01.06.2010-01.06.2010)
mana + -en3
Arapça mana sözcüğünden gelir, manaca, anlamaca.
|
|
|
Arapça (ma:nevi:)
1. sıfat Görülmeyen, duyularla sezilebilen, ruhani, tinsel, maddi karşıtı.
| Çağımızın en belirgin manevi yanının, insan varlığının tümlüğünü araştırmak olduğunu unutmayalım. |
|
5 kez sorgulandı Kaynak (22.01.2023-22.01.2023)
|
|
Arapça
1. sıfat Görülmeyen, mana ile ilgili.
3 kez sorgulandı
|
|
Arapça (ma:ni:)
1. isim, edebiyat Genellikle birinci, ikinci ve dördüncü dizeleri uyaklı olan, daha çok hecenin yedili ölçüsüyle söylenen halk şiiri.
| Her köyde mâni, türkü söyleyen biri var. |
|
67 kez sorgulandı Kaynak (23.12.2014-13.09.2026)
|
|
çoğul Arapça (ma:neviya:tı)
1. isim Maddi olmayan, manevi şeyler maddiyat karşıtı.
| Maddi faydalar temin etmeyen zaferin maneviyatıyla övünmekten ne çıkar? |
|
2. isim, mecaz Yürek gücü, moral.
129 kez sorgulandı Kaynak (22.01.2023-22.01.2023)
maneviye + -at
Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça maneviye sözcüğünün Arapça çoğul eki almış hali.
|
|
|
|
