Bilgi DAMLASI

müsaferet → sefer → (sfr + müfâ`il) → müsafir → ses değişmesi → misafir

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça müsaferet sözcüğünden gelir, sefer eden, yolculuk yapan.

Aynı kökten türeyenler

misafirhane misafirperver

muadil

Arapça (mua:dil)

1. sıfat, eskimiş Eşit, denk, eş değer.

797 kez sorgulandı

Kaynak (24.10.2011-30.10.2011)

Köken

muadele → adl → (`dl + müfâ`il) → muadil

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça muadele sözcüğünden gelir.

muasır

Arapça (mua:sır)

1. sıfat Çağdaş. Cümle Al

2088 kez sorgulandı

Kaynak (13.04.2012-10.12.2022)

Köken

muasara → asır → (`sr + müfâ`il) → muasır

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça muasara sözcüğünden gelir, aynı asırda olan.

Çağrışım

Muasır medeniyet.

muavin

Arapça (mua:vin)

1. isim Yardımcı. Cümle Al

2. isim Bir görevlinin, bir yöneticinin işine yardım eden, yokluğunda yerini ve yetkilerini üzerine alan kimse.

911 kez sorgulandı

Kaynak (16.07.2014-10.05.2024)

Köken

muavenet → avn → (`vn + müfâ`il) → muavin

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça muavenet sözcüğünden gelir, yardım eden.

muhabir

Arapça (muha:bir)

1. isim Basın ve yayın organlarına haber toplayan, bildiren veya yazan kimse. Cümle Al

2. isim Herhangi bir kuruluşun çalışmasıyla ilgili olarak merkezle başka bir ülke arasında bağlantıyı sağlayan görevli. Cümle Al

881 kez sorgulandı

Kaynak (23.06.2009-19.03.2014)

Köken

muhabere → haber → (hbr + müfâ`il) → muhabir

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça muhabere sözcüğünden gelir, muhabere eden, haber toplayan, haberci.

muhacir

Arapça (muha:cir)

1. sıfat Göçmen. Cümle Al

2. sıfat Hz. Muhammed'e uyarak Mekke'den Medine'ye göç eden

1162 kez sorgulandı

Kaynak (21.08.2009-28.02.2021)

Köken

muhaceret → hicret → (hcr + müfâ`il) → muhacir

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça muhaceret sözcüğünden gelir, göç eden, göçmen.

muhafız

Arapça (muha:fız)

1. isim Birini veya bir şeyi koruyan, kollayan, gözeten kimse, koruyucu. Cümle Al

2. isim, eskimiş Bir kalenin veya bir şehrin önemli yerlerini korumak, düzeni ve güvenliği sağlamakla görevli komutan. Cümle Al

2481 kez sorgulandı

Kaynak (29.09.2009-25.10.2025)

Köken

muhafaza → hıfz → (hfz + müfâ`il) → muhafız

Arapça muhafaza sözcüğünden gelir, muhafaza eden.

muharip

Arapça (muha:rip)

1. isim, askerlik Savaşçı.

1016 kez sorgulandı

Kaynak (23.06.2009-13.05.2014)

Köken

muharebe → harp → (hrb + müfâ`il) → muharib → ünsüz benzeşmesi → muharip

Arapça muharebe sözcüğünden gelir, muharebe eden, savaşan, savaşçı.

muhasip

Arapça (muha:sip)

1. isim Sayman.

1046 kez sorgulandı

Kaynak (01.09.2009-01.09.2009)

Köken

muhasebe → hesap → (hsb + müfâ`il) → muhasib → ünsüz benzeşmesi → muhasip

Arapça muhasebe sözcüğünden gelir, muhasebe eden, hesap yapan, muhasebeci.

mukabil

Arapça (muka:bil)

1. sıfat Bir şeye karşılık olarak yapılan, bir şeyin karşılığı olan. Cümle Al

2. sıfat Bir şeyin karşısında bulunan.

3. sıfat Karşılıklı. Cümle Al

4. zarf Karşılık olarak. Cümle Al

5. zarf Rağmen. Cümle Al

1101 kez sorgulandı

Kaynak (02.07.2009-02.07.2009)

Köken

mukabele → kabul → (kbl + müfâ`il) → mukabil

Arapça mukabele sözcüğünden gelir, karşılıklı kabul eden.

mukavim

Arapça (muka:vim)

1. sıfat, eskimiş Dayanıklı.

2. sıfat, eskimiş, mecaz Karşı koyan, başkaldıran.

112 kez sorgulandı

Kaynak (06.05.2024-06.05.2024)

Köken

mukavemet → kıyam → (kym + müfâ`il) → mukavim

Arapça mukavemet sözcüğünden gelir, mukavemet eden.

murai

Arapça (mura:i:)

1. sıfat, eskimiş Gözetip kollayan, riâyet eden.

65 kez sorgulandı

Kaynak (11.01.2026-11.01.2026)

Köken

muraat² → riayet → (r`y + müfâ`il) → murai

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça muraat² sözcüğünden gelir.

murakıp

Arapça (mura:kıp)

1. isim, eskimiş Denetçi.

2. isim Tanrı'ya bağlanarak çile dolduran kimse.

2526 kez sorgulandı

Kaynak (21.10.2009-12.12.2020)

Köken

murakabe → rekabet → (rkb + müfâ`il) → murakıb → ünsüz benzeşmesi → murakıp

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça murakabe sözcüğünden gelir, murakabe eden, denetleyen.

mutabık

Arapça (muta:bık)

1. sıfat, eskimiş Birbirine uyan, aralarında anlaşmazlık olmayan. Cümle Al

2. sıfat Uygun.

2645 kez sorgulandı

Kaynak (13.04.2010-17.03.2014)

Köken

mutabakat → tabak¹ → (tbk + müfâ`il) → mutabık

Arapça mutabakat sözcüğünden gelir, mutabakat sağlayan, uygun.

muvafık

Arapça (muva:fık)

1. sıfat eskimiş Uygun. Cümle Al

1896 kez sorgulandı

Kaynak (26.04.2013-26.04.2013)

Köken

muvafakat → vefk → (vfk + müfâ`il) → muvafık

Arapça muvafakat sözcüğünden gelir, muvafakat olan, uygun olan.

mübadil

Arapça (müba:dil)

1. sıfat, eskimiş Başkasının yerine getirilmiş, mübadele edilmiş.

2. isim Lozan Antlaşması'na göre, İstanbul dışında oturan Rumlarla değiştirilmek üzere Batı Trakya dışındaki Yunanistan'dan getirilen Türkler.

2413 kez sorgulandı

Kaynak (01.04.2010-27.08.2022)

Köken

mübadele → bedel → (bdl + müfâ`il) → mübadil

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça mübadele sözcüğünden gelir, mübadele eden, bedel vererek değiştiren.

mübaşir

Arapça (müba:şir)

1. isim, hukuk Mahkemede duruşmaya girecekleri ve tanıkları çağıran, yargıcın emirlerini bildiren, kâğıtları getirip götüren görevli, çağrıcı.

1997 kez sorgulandı

Kaynak (18.11.2009-23.10.2020)

Köken

mübaşeret → beşr → (bşr + müfâ`il) → mübaşir

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça mübaşeret sözcüğünden gelir, bir işe başlayan, bir işi bildiren.

mücahit

Arapça (müca:hit)

1. isim Kutsal ülküler uğruna savaşan kimse, alperen.

2337 kez sorgulandı

Kaynak (07.02.2010-04.02.2015)

Köken

mücahede → cihat¹ → (chd + müfâ`il) → mücahid → ünsüz benzeşmesi → mücahit

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça mücahede sözcüğünden gelir, cihat eden.

müdafi

Arapça (müda:fi:)

1. isim, eskimiş Savunucu.

2. isim, hukuk Bir davada, davacı veya davalının haklarını savunan kimse.

2650 kez sorgulandı

Kaynak (02.09.2009-02.09.2009)

Köken

müdafaa → def → (df` + müfâ`il) → müdafi

Arapça müdafaa sözcüğünden gelir, müdafaa eden, defetmeye çalışan, savunan.

müdahil

Arapça (müda:hil)

1. sıfat eskimiş Karışan.

2. sıfat eskimiş, hukuk Davaya müdahale eden, katılan. Cümle Al

2382 kez sorgulandı

Kaynak (06.04.2012-06.04.2012)

Köken

müdahale → dahl → (dhl + müfâ`il) → müdahil

Arapça müdahale sözcüğünden gelir, müdahale eden, karışan.