Türkçe
1. isim Yalnız başparmağı ayrı, diğer dört parmağı bir örülmüş yün eldiven. 
2. isim Koltuk veya iskemlenin kol konacak parçası. 
| Pencerenin karşısında, kolçaklarından biri kopuk, sallanan iskemleye oturmuş, iki eliyle sağlam kolçağa sıkı sıkı sarılmıştı. |
|
3. isim Ceket veya gömlek kollarının kirlenmesine engel olmak için bilekten dirseğe kadar geçirilen eğreti kolluk.
4. isim Kadınların dirseklerine kadar taktıkları basmadan yapılan süs eşyası.
5. isim Kola geçirilen işaretli bağ, pazubent.
| Kızılay kolçağı. |
|
6. isim, tarih Zırhın kola geçirilen parçası.
124 kez sorgulandı Kaynak (06.02.2021-06.02.2021)
kol + -çak
Türkçe kol sözcüğünden gelir.
|
kaynak
Türk Dil Kurumu, Türk Dili Tetkik Cemiyeti adıyla 12 Temmuz 1932'de Atatürk'ün talimatıyla kurulmuştur. Cemiyetin kurucuları, hepsi de milletvekili ve dönemin tanınmış edebiyatçıları olan Sâmih Rif'at, Ruşen Eşref, Celâl Sahir ve Yakup Kadri'dir. Kurumun ilk başkanı Sâmih Rif'at'tır. Türk Dili Tetkik Cemiyetinin amacı, "Türk dilinin öz güzelliğini ve zenginliğini meydana çıkarmak, onu yeryüzü dilleri arasında değerine yaraşır yüksekliğe eriştirmek" olarak tespit edilmiştir. Atatürk'ün sağlığında, 1932, 1934 ve 1936 yıllarında yapılan üç kurultayda hem Kurumun yönetim organları seçilmiş, hem dil politikası belirlenmiş, hem de bilimsel bildiriler sunulup tartışılmıştır. 26 Eylül-5 Ekim 1932 tarihleri arasında Dolmabahçe Sarayı'nda yapılan Birinci Türk Dili Kurultayı sonunda Kurumun "Lügat-Istılah, Gramer-Sentaks, Derleme, Lenguistik-Filoloji, Etimoloji, Yayın" adları ile altı kol hâlinde çalışmalarını sürdürmesi kabul edilmiştir. Sonraki kurultaylarda bu kollardan bazıları ayrılmış, bazıları tekrar birleştirilmiş; fakat ana çatı değiştirilmemiştir. 1934'te yapılan kurultayda Cemiyetin adı, Türk Dili Araştırma Kurumu; 1936'daki kurultayda ise Türk Dil Kurumu olmuştur
231119 kez sorgulandı
Bilgi Damlası Kaynaklar
|
|
Türkçe
1. isim, anatomi İnsan vücudunda omuz başından parmak uçlarına kadar uzanan bölüm.
2. isim Giyside vücudun bu bölümünü saran parça.
| Kara yağız oğlan yalandan gözlerinin yaşını pembe mintanının kollarına siliyordu. |
|
3. isim Makinelerde tutup çevirmeye, çekmeye yarayan ağaç veya metal parça.
4. isim, anatomi Koyun, dana, kuzu vb.nde ön ayağın üst bölümü.
5. isim, bitki bilimi Ağaçlarda gövdeden ayrılan kalın dal.
6. isim, müzik Bazı çalgıların elle tutulan sap bölümü.
7. isim Koltuk, divan vb.nin yan tarafında bulunan dayanmaya yarayan parça.
8. isim Bir şeyin ayrıldığı bölümlerden her biri, dal, kısım, şube, branş.
| Türk Dil Kurumunun bilim ve uygulama kolları. |
|
9. isim, tarih Karakol.
| Lakin böyle kardan yolların örtüldüğü bu gecede, koldan korku yoktu. Rahatça eğlenebilirlerdi. |
|
10. isim İş takımı, ekip, grup.
| Öteki koldaki iki hamlacıdan birisi acınacak bir zayıflıktaydı. |
|
11. isim, askerlik Kanat.
| Sağ kol. Sol kol. |
|
12. isim Dizi, düzen.
| Yürüyüş kolu. |
|
13. isim, denizcilik Bir halat oluşturan bükülmüş lif demetlerinden her biri.
5 kez sorgulandı Kaynak (06.02.2021-06.02.2021)
|
|
isimden isim yapma eki Türkçe
İsimden isim yapma eki -cak -cek -çak -çek olmak üzere dört şekli vardır
-küçültme ve sevgi ifade eder. Yavru --> yavrucak.
-İsim yapar. Kol --> kolçak.
-Sıfat yapar. Yalın --> yalıncak.
-Yer adları yapar. Kuyu --> kuyucak.
165 kez sorgulandı Kaynak (27.12.2020-06.02.2021)
-cak -cek -çak -çek
| Aynı son ekten türeyenler |
|
|
|
