Türkçe
1. İki veya ikiden çok şey bir araya gelip birbirinin içinde dağılmak, birbirinin içine girmek. 
| Araba sallana sallana içim bağrım birbirine karıştı. |
|
2. Düzensiz, dağınık olmak.
| Yanıma her tarafı titreyerek sapsarı, sakal bıyığa karışmış bir hâlde geldi. |
|
3. Duruluğunu yitirmek; bulanmak.
| Hava birden karıştı. Zihnim karıştı. |
|
4. Açıklığını yitirmek, anlaşılması güçleşmek.
| Kaymakam işin karıştığını anlayarak... |
|
5. Müdahale etmek.
| Sokakta herkes kadın kıyafetine karışmak hakkını kendinde görürdü. |
|
6. Engellemek, araya girmek. 
7. Bir araya gelmek, katılmak.
| Bingazi'deki muharebeye karışmak için beraber yola çıktığım arkadaş Kahire'de hastalanmıştı. |
|
8. İlgilenmek, el atmak.
| Ben, dedim, başkalarının soyadlarına nasıl karışabilirim? |
|
9. Yetkisinde bulunmak, bakmak, iş edinmek, işi olmak.
| Bu işe belediye karışır. |
|
10. Karılmak.
136 kez sorgulandı Kaynak (24.04.2024-24.04.2024)
|