Bilgi DAMLASI

darp → (drb + ifti`âl) → ıdtırab → ünsüz benzeşmesi → ızdırab → ünsüz benzeşmesi → ızdırap

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça darp sözcüğünden gelir, darp alma, acı cekme.

Aynı kökten türeyenler

muzdarip

içtihat

Arapça (içtiha:dı)

1. isim, hukuk Yasada veya örf ve âdet hukukunda uygulanacak kuralın açıkça ve tereddütsüz olarak bulunmadığı konularda, yargıcın veya hukukçunun düşüncelerinden doğan sonuç.

2. isim Görüş, özel görüş, anlayış, kavrayış. Cümle Al

1313 kez sorgulandı

Kaynak (26.09.2014-04.03.2015)

Köken

cihat² → (chd + ifti`âl) → içtihat

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça cihat² sözcüğünden gelir, taraf olma.

Aynı kökten türeyenler

müçtehit

içtima

Arapça (içtima:)

1. isim, askerlik Askerlerin silahlı ve donatılmış olarak toplanmaları.

2. isim, gök bilimi Kavuşum.

3. isim Toplanma, toplantı. Cümle Al

1359 kez sorgulandı

Kaynak (28.11.2014-28.11.2014)

Köken

cem → (cm` + ifti`âl) → ictima → ünsüz benzeşmesi → içtima

Arapça cem sözcüğünden gelir, cem etme, toplanma.

Aynı kökten türeyenler

içtimai

iftihar

Arapça (iftiha:rı)

1. isim Övünme, kıvanma, kıvanç, övünç. Cümle Al

721 kez sorgulandı

Kaynak (24.12.2014-26.02.2024)

Köken

fahr → (fhr + ifti`âl) → iftihar

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça fahr sözcüğünden gelir, övünme.

Çağrışım

Medarıiftihar.

iftira

Arapça (iftira:)

1. isim Bir kimseye kasıtlı ve asılsız suç yükleme, kara çalma, bühtan. Cümle Al

225 kez sorgulandı

Kaynak (19.08.2018-19.08.2018)

Köken

fery → (fry + ifti`âl) → iftira

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça fery sözcüğünden gelir.

Aynı kökten türeyenler

iftiracı müfteri

ihtilaf

Arapça (ihtila:fı, l ince okunur)

1. isim Ayrılık, anlaşmazlık, aykırılık, uyuşmazlık. Cümle Al

611 kez sorgulandı

Kaynak (04.03.2010-04.03.2010)

Köken

halef → (hlf + ifti`âl) → ihtilaf

Arapça halef sözcüğünden gelir, halef olma, ayrı düşme, karşıt olma.

Aynı kökten türeyenler

muhtelif

ihtilal

Arapça (ihtila:li, l ince okunur)

1. isim Bir ülkenin siyasal, sosyal ve ekonomik yapısını veya yönetim düzenini değiştirmek amacıyla kanunlara uymaksızın cebir ve kuvvet kullanarak yapılan geniş halk hareketi, devrim. Cümle Al

2. isim Kargaşalık, düzensizlik, karışıklık.

3. isim Köklü değişim. Cümle Al

874 kez sorgulandı

Kaynak (21.06.2010-03.02.2014)

Köken

halel → (hll + ifti`âl) → ihtilal

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça halel sözcüğünden gelir, halel getirme, karışıklık.

ihtimal

Arapça (ihtima:li)

1. isim Bir şeyin olabilmesi durumu, olabilirlik, olasılık. Cümle Al

2. zarf Belki, ola ki. Cümle Al

604 kez sorgulandı

Kaynak (06.07.2009-22.04.2014)

Köken

hamil¹ → (hml + ifti`âl) → ihtimal

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça hamil¹ sözcüğünden gelir, yükleniş, yüklenme durumu olma.

Aynı kökten türeyenler

muhtemel

ihtimam

Arapça (ihtima:mı)

1. isim Özen. Cümle Al

2. isim Özenli bakım. Cümle Al

9 kez sorgulandı

Kaynak (10.01.2014-14.03.2024)

Köken

hammet → (hmm + ifti`âl) → ihtimam

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hammet sözcüğünden gelir.

ihtiram

Arapça (ihtira:mı)

1. isim Saygı.

962 kez sorgulandı

Kaynak (15.09.2009-15.09.2009)

Köken

hürmet → (hrm + ifti`âl) → ihtiram

Arapça hürmet sözcüğünden gelir, hürmet gösterme, saygı gösterme.

Aynı kökten türeyenler

muhterem

ihtiras

Arapça (ihtira:sı)

1. isim Aşırı, güçlü istek. Cümle Al

2. isim Tutku. Cümle Al

636 kez sorgulandı

Kaynak (10.10.2012-10.10.2012)

Köken

hırs → (hrs + ifti`âl) → ihtiras

Arapça hırs sözcüğünden gelir, hırslı olma.

Aynı kökten türeyenler

muhteris

ihtisas¹

Arapça (ihtisa:sı)

1. isim Uzmanlık, uzmanlaşma. Cümle Al

539 kez sorgulandı

Kaynak (12.10.2009-12.10.2009)

Köken

husus → (hss + ifti`âl) → ihtisas

Arapça husus sözcüğünden gelir, hususlaşma, uzmanlaşma.

ihtisas²

Arapça (ihtisa:sı)

1. isim, eskimiş Duygu.

2. isim Duygulanma.

656 kez sorgulandı

Kaynak (12.10.2009-02.05.2014)

Köken

his → (hss + ifti`âl) → ihtisas

Arapça his sözcüğünden gelir, hislenme, duygulanma.

ihtişam

Arapça (ihtişa:mı)

1. isim Büyüklük.

2. isim Görkem.

2268 kez sorgulandı

Kaynak (16.04.2008-19.10.2009)

Köken

haşmet → (hşm + ifti`âl) → ihtişam

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça haşmet sözcüğünden gelir.

Aynı kökten türeyenler

muhteşem

ihtiva

Arapça (ihtiva:)

1. isim İçine alma, içinde bulundurma, içerme.

71 kez sorgulandı

Kaynak (16.09.2020-16.09.2020)

Köken

havayet → (hvy + ifti`âl) → ihtiva

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça havayet sözcüğünden gelir, toplamak, içinde bulundurmak

Aynı kökten türeyenler

muhteva muhtevi

muhteviyat

ihtiyaç

Arapça (ihtiya:cı)

1. isim Gereksinim. Cümle Al

2. isim Güçlü istek. Cümle Al

3. isim Yoksulluk, yokluk. Cümle Al

900 kez sorgulandı

Kaynak (03.01.2014-06.01.2014)

Köken

hacet → (hyc + ifti`âl) → ihtiyaç

Arapça hacet sözcüğünden gelir, hacet duyma, gereksinme.

Aynı kökten türeyenler

muhtaç

ihtiyar¹

Arapça

1. sıfat Yaşlı, kocamış olan, pir (kimse), genç karşıtı. Cümle Al

2. sıfat Cansız, sönük. Cümle Al

3. sıfat Eski. Cümle Al

4. isim, teklifsiz konuşmada Baba veya anne.

628 kez sorgulandı

Kaynak (09.07.2009-16.09.2020)

Köken

hiyer → (hyr + ifti`âl) → ihtiyar

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hiyer sözcüğünden gelir, seçmek, tercih etmek.

Şemseddin Sâmi’ye göre sâhibü’l-ihtiyar “seçme hakkı elinde bulunan kimse” tamlamasından
kısaltma yoluyla ortaya çıkmış olmalıdır

Köken Kaynak (09.07.2009-16.09.2020)

ihtiyar²

Arapça (ihtiya:rı)

1. isim, eskimiş Seçme.

6 kez sorgulandı

Kaynak (16.09.2020-16.09.2020)

Köken

hiyer → (hyr + ifti`âl) → ihtiyar

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hiyer sözcüğünden gelir, seçmek, tercih etmek

Aynı kökten türeyenler

ihtiyari muhtar

Çağrışım

İhtiyar heyeti

ihtiyat

Arapça (ihtiya:tı)

1. isim Herhangi bir konuda ileriyi düşünerek ölçülü davranma, sakınma.

2. isim Gereğinden fazla olup saklanan şey, yedek. Cümle Al

187 kez sorgulandı

Kaynak (05.04.2018-05.04.2018)

Köken

hayt → (hyt + ifti`âl) → ihtiyat

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hayt sözcüğünden gelir.

iktidar

Arapça (iktida:rı)

1. isim Bir işi yapabilme gücü, erk, kudret. Cümle Al

2. isim Bir işi başarabilme yetki ve yeteneği.

3. isim Devlet yönetimini elinde bulundurma ve devlet gücünü kullanma yetkisi. Cümle Al

4. isim Bu yetkiyi elinde bulunduran kişi ve kuruluşlar.

1342 kez sorgulandı

Kaynak (01.07.2009-01.07.2009)

Köken

kudret → (kdr + ifti`âl) → iktidar

Arapça kudret sözcüğünden gelir, kudretlenme, gücü elde tutma.

Aynı kökten türeyenler

muktedir