Bilgi DAMLASI

Ana Sayfa Mnemotekni Çengel Bulmaca Mnemotekni Kelime Oyunu

huy

Farsça

1. isim İnsanın yaradılış ve ruh özelliklerinin, eğilimlerinin ve içgüdülerinin bütünü; doğa, mizaç, şime, tab¹, tabiat. Cümle Al

Can çıktıktan sonra da huy, adamı kolay kolay terk etmiyor.

Reşat Nuri Güntekin

2. isim Alışkanlık. Cümle Al

Bu günden sonra geceleri dolaşma huyu edindim.

Reha Mağden

3 kez sorgulandı

Kaynak (09.05.2024-09.05.2024)

doğa

Türkçe

1. isim Kendi kuralları çerçevesinde sürekli gelişen, değişen canlı ve cansız varlıkların hepsi, tabiat, natür. Cümle Al

En çok yurdumdan söz ettim
Doğayla, insanla içli dışlı

C. Külebi

2. isim İnsan eliyle büyük değişikliğe uğramamış, doğal yapısını koruyan çevre, tabiat.

3. isim Bir kimsenin eğilimlerinin, içgüdülerinin hepsi, huy.

628 kez sorgulandı

Kaynak (09.04.2018-17.01.2021)

Köken

doğ- + -a²

Türkçe doğmak sözcüğünden gelir.

Aynı kökten türeyenler

doğal

mizaç

Arapça (miza:cı)

1. isim Huy. Cümle Al

Bilmem buna aceleci mizacım müsaade edecek mi?

Necip Fazıl Kısakürek

2. isim, eskimiş İnsan vücudunun fizyolojik yapısı.

61 kez sorgulandı

Kaynak (09.05.2024-09.05.2024)

Köken

( mzc + fi`âl²) → mizaç

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça mzc kök harflerinden gelir.

tab¹

Arapça

1. isim, eskimiş Mizaç, huy, tabiat, karakter.

434 kez sorgulandı

Kaynak (04.02.2009-07.01.2014)

Köken

( tb` + fa`l) → tab

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça tb` kök harflerinden gelir.

tabiat

Arapça

1. isim Doğa. Cümle Al

İnsan zekâsı tabiatın içinde değil tabiatın yanında, ayrı bir kuvvettir.

A. Haşim

2. isim Doğal özellik. Cümle Al

Arazinin tabiatı.

3. isim Huy, karakter. Cümle Al

Mağrur, bazen zalim olacak kadar hiddetli, bazen çok müşfik ve hassas bir tabiattadır.

A. H. Çelebi

4. isim Güzeli ayırma melekesi, zevk, beğeni. Cümle Al

Abdi Bey, tabiat sahibi, altıncı kat terasında böyle bir bahçe tanzimi, doğrusu takdire şayan.

A. İlhan

5. isim İnsanın büyük abdest bozma kolaylığı veya zorluğu.

382 kez sorgulandı

Kaynak (02.05.2014-22.02.2023)

Köken

( tb` + fa`ilet) → tabiat

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça tb` kök harflerinden gelir.

Aynı kökten türeyenler

tabiatıyla tabii

alışkanlık

Türkçe

1. isim Bir şeye alışmış olma durumu; alışkı, alışkınlık, alışmışlık, yordam, itiyat, huy. Cümle Al

Yılların verdiği alışkanlıkla, kendimden emin konuşuyorum.

Ahmet Ümit

2. isim, ruh bilimi, felsefe İç ve dış etkilerle hep aynı biçimde gerçekleşmesi sonucu beliren şartlanmış davranış.

584 kez sorgulandı

Kaynak (09.05.2024-09.05.2024)

Köken

alışkan + -lık

Türkçe alışkan sözcüğünden gelir.

Türk Dil Kurumu

kaynak

Türk Dil Kurumu, Türk Dili Tetkik Cemiyeti adıyla 12 Temmuz 1932'de Atatürk'ün talimatıyla kurulmuştur. Cemiyetin kurucuları, hepsi de milletvekili ve dönemin tanınmış edebiyatçıları olan Sâmih Rif'at, Ruşen Eşref, Celâl Sahir ve Yakup Kadri'dir. Kurumun ilk başkanı Sâmih Rif'at'tır. Türk Dili Tetkik Cemiyetinin amacı, "Türk dilinin öz güzelliğini ve zenginliğini meydana çıkarmak, onu yeryüzü dilleri arasında değerine yaraşır yüksekliğe eriştirmek" olarak tespit edilmiştir. Atatürk'ün sağlığında, 1932, 1934 ve 1936 yıllarında yapılan üç kurultayda hem Kurumun yönetim organları seçilmiş, hem dil politikası belirlenmiş, hem de bilimsel bildiriler sunulup tartışılmıştır. 26 Eylül-5 Ekim 1932 tarihleri arasında Dolmabahçe Sarayı'nda yapılan Birinci Türk Dili Kurultayı sonunda Kurumun "Lügat-Istılah, Gramer-Sentaks, Derleme, Lenguistik-Filoloji, Etimoloji, Yayın" adları ile altı kol hâlinde çalışmalarını sürdürmesi kabul edilmiştir. Sonraki kurultaylarda bu kollardan bazıları ayrılmış, bazıları tekrar birleştirilmiş; fakat ana çatı değiştirilmemiştir. 1934'te yapılan kurultayda Cemiyetin adı, Türk Dili Araştırma Kurumu; 1936'daki kurultayda ise Türk Dil Kurumu olmuştur

231087 kez sorgulandı

İlgili Konu

Bilgi Damlası Kaynaklar