Bilgi DAMLASI

hakem

Arapça

1. isim Tarafların aralarındaki anlaşmazlığı çözmek için yetkili olarak seçtikleri ve üzerinde anlaştıkları kişi, yargıcı.

2. isim Belirli bir konudan iyi anlayan kimse.

3. isim Seçme ve karar verme yetkisi bulunan kimse.

4. isim, spor Karşılaşmaları, yarışmaları kurallara uygun ve yansız olarak yöneten kimse. Cümle Al

625 kez sorgulandı

Kaynak (24.07.2009-24.07.2009)

Köken

( hkm + fa`al) → hakem

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hkm kök harflerinden gelir.

hikmet

Arapça

1. isim Bilgelik.

2. isim Tanrı'nın insanlar tarafından anlaşılamayan amacı.

3. isim Gizli sebep. Cümle Al

4. isim, eskimiş Öğüt verici söz. Cümle Al

5. isim, eskimiş Fizik.

6. isim, eskimiş Felsefe.

729 kez sorgulandı

Kaynak (22.07.2009-22.07.2009)

Köken

( hkm + fi`let) → hikmet

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hkm kök harflerinden gelir.

Aynı kökten türeyenler

hekim

hüküm

Arapça

1. isim Yargı. Cümle Al

2. isim Egemenlik, hâkimiyet.

3. isim Değer, aynı veya benzer nitelik. Cümle Al

4. isim Önem, geçerlilik. Cümle Al

5. isim Etki, hız, şiddet. Cümle Al

6. isim Karar.

3919 kez sorgulandı

Kaynak (04.02.2009-04.02.2009)

Köken

( hkm + fu`l) → hükm → ses türemesi → hüküm

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hkm kök harflerinden gelir.

Aynı kökten türeyenler

ahkâm	hâkim	hükmetmek	hükümdar	hükümran	istihkâm	mahkeme	mahkum	muhakeme	tahakküm
tahkim

müstahkem

hükümet

Arapça (hükü:met)

1. isim Bakanlar Kurulu. Cümle Al

2. isim Bir ülkenin yönetim kuruluşları. Cümle Al

3. isim Devlet yönetimi. Cümle Al

4. isim Hükümet konağı. Cümle Al

1947 kez sorgulandı

Kaynak (22.07.2009-22.07.2009)

Köken

( hkm + fu`ûlet) → hükümet

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hkm kök harflerinden gelir.

ahkâm

Arapça (ahkâ:mı)

1. isim Hükümler.

2016 kez sorgulandı

Kaynak (04.02.2009-30.01.2014)

Köken

hüküm → (hkm + ef`âl) → ahkâm

Arapça hüküm sözcüğünün Arapça çoğul hali, hükümler.

hâkim

Arapça

1. sıfat Egemenliğini yürüten, buyruğunu yürüten, sözünü geçiren, egemen. Cümle Al

2. sıfat Başta gelen, başta olan, baskın çıkan.

3. sıfat Duygu, davranış vb.ni iradesiyle denetleyebilen (kimse). Cümle Al

4. sıfat Yüksekten bir yeri bütün olarak gören. Cümle Al

5. isim, hukuk Yargıç. Cümle Al

6. sıfat Baskın.

2058 kez sorgulandı

Kaynak (04.02.2009-30.01.2014)

Köken

hüküm → (hkm + fâ`il) → hâkim

Arapça hüküm sözcüğünden gelir, hükmeden, egemen.

hekim

Arapça

1. isim İnsanlardaki hastalıkları teşhis ve onları ilaçlarla veya bazı araçlarla tedavi eden kimse, doktor, tabip. Cümle Al

953 kez sorgulandı

Kaynak (22.07.2009-23.04.2024)

Köken

hikmet → (hkm + fâ`il) → hekim

Arapça hikmet sözcüğünden gelir, hikmet sahibi.

hükmetmek

Arapça + Türkçe

1. Egemenliği altında bulundurmak.

2. Düşünme veya yargılama sonunda bir kanıya varmak. Cümle Al

3. Aklına esmek.

4. mecaz Bir kimseye veya topluluğa sözünü geçirmek. Cümle Al

1831 kez sorgulandı

Kaynak (04.02.2009-26.08.2009)

Köken

hükm + etmek

Arapça hüküm sözcüğünden gelir.

hükümdar

Arapça

1. isim Padişah, kral, hakan gibi taht sahibi devlet başkanı.

1816 kez sorgulandı

Kaynak (18.03.2009-07.02.2021)

Köken

hüküm + -dar

Arapça hüküm sözcüğünden gelir, hüküm süren.

hükümran

Arapça + Farsça

1. sıfat, eskimiş Egemen.

2011 kez sorgulandı

Kaynak (29.04.2009-03.03.2014)

Köken

hüküm + -ran

Arapça hüküm sözcüğünden gelir, hüküm süren.

istihkâm

Arapça (istihkâ:mı)

1. isim, askerlik Düşman saldırısını durdurmak, düşmana karşı savunma yapmak amacıyla düzenlenmiş yer. Cümle Al

2. isim İstihkâm işleriyle uğraşma, istihkâmcılık.

1567 kez sorgulandı

Kaynak (09.04.2014-09.04.2014)

Köken

hüküm → (hkm + istif`âl) → istihkâm

Arapça hüküm sözcüğünden gelir, hükmetme, savunma.

Aynı kökten türeyenler

müstahkem

mahkeme

Arapça

1. isim, hukuk Bir yargıçtan veya bazen savcı ve yargıçlardan oluşan bir kurulun, yargı görevini yerine getirdikleri yer, yargı yeri, yargıevi, mahkeme kapısı. Cümle Al

2. isim Duruşma. Cümle Al

608 kez sorgulandı

Kaynak (22.07.2009-22.07.2009)

Köken

hüküm → (hkm + mef`ale) → mahkeme

Arapça hüküm sözcüğünden gelir, hüküm yeri, yargı yeri, yargıevi.

mahkum

Arapça

1. sıfat, hukuk Hükümlü. Cümle Al

2. sıfat Zorunda olan, mecbur. Cümle Al

3. sıfat Kötü bir sonuca varması kaçınılmaz olan.

750 kez sorgulandı

Kaynak (04.02.2009-01.02.2019)

Köken

hüküm → (hkm + mef`ul) → mahkum

Arapça hüküm sözcüğünden gelir, hükmedilen.

muhakeme

Arapça (muha:keme)

1. isim, hukuk Yargılama.

2. isim, felsefe Usa vurma. Cümle Al

3. isim, mecaz Bir sorunu çözmek için çıkar yol arama. Cümle Al

651 kez sorgulandı

Kaynak (26.06.2009-26.06.2009)

Köken

hüküm → (hkm + müfâ`ale) → muhakeme

Arapça hüküm sözcüğünden gelir, karşılıklı hüküm verme, yargılama.

tahakküm

Arapça

1. isim Baskı, zorbalık, hükmetme. Cümle Al

1452 kez sorgulandı

Kaynak (05.11.2014-05.11.2014)

Köken

hüküm → (hkm + tefa``ul) → tahakküm

Arapça hüküm sözcüğünden gelir, hükmetme, baskı.

tahkim

Arapça

1. isim, eskimiş Kuvvetlendirme, sağlamlaştırma.

2. isim, hukuk Anlaşmazlıkların hakem yoluyla çözülmesi yöntemi.

982 kez sorgulandı

Kaynak (24.07.2009-24.07.2009)

Köken

hüküm → (hkm + tef`il) → tahkim

Arapça hüküm sözcüğünden gelir.

müstahkem

Arapça

1. sıfat eskimiş Berkitilmiş, sağlamlaştırılmış, tahkim edilmiş.

2586 kez sorgulandı

Kaynak (09.04.2014-09.04.2014)

Köken

istihkâm → hüküm → (hkm + müstef`al) → müstahkem

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça istihkâm sözcüğünden gelir, istihkâm edilen.