Arapça + Türkçe
1. isim Vücudun çeşitli yerlerinin kurulanmasına yarayan dokuma bez. 
| Küvetteki suyu avuç avuç yüzüne çarptıktan sonra havluya el attı. |
|
772 kez sorgulandı Kaynak (24.03.2009-16.01.2014)
hav1 + -lı
Arapça hav1 sözcüğünden gelir, havı olan, havlı.
|
kaynak
Türk Dil Kurumu, Türk Dili Tetkik Cemiyeti adıyla 12 Temmuz 1932'de Atatürk'ün talimatıyla kurulmuştur. Cemiyetin kurucuları, hepsi de milletvekili ve dönemin tanınmış edebiyatçıları olan Sâmih Rif'at, Ruşen Eşref, Celâl Sahir ve Yakup Kadri'dir. Kurumun ilk başkanı Sâmih Rif'at'tır. Türk Dili Tetkik Cemiyetinin amacı, "Türk dilinin öz güzelliğini ve zenginliğini meydana çıkarmak, onu yeryüzü dilleri arasında değerine yaraşır yüksekliğe eriştirmek" olarak tespit edilmiştir. Atatürk'ün sağlığında, 1932, 1934 ve 1936 yıllarında yapılan üç kurultayda hem Kurumun yönetim organları seçilmiş, hem dil politikası belirlenmiş, hem de bilimsel bildiriler sunulup tartışılmıştır. 26 Eylül-5 Ekim 1932 tarihleri arasında Dolmabahçe Sarayı'nda yapılan Birinci Türk Dili Kurultayı sonunda Kurumun "Lügat-Istılah, Gramer-Sentaks, Derleme, Lenguistik-Filoloji, Etimoloji, Yayın" adları ile altı kol hâlinde çalışmalarını sürdürmesi kabul edilmiştir. Sonraki kurultaylarda bu kollardan bazıları ayrılmış, bazıları tekrar birleştirilmiş; fakat ana çatı değiştirilmemiştir. 1934'te yapılan kurultayda Cemiyetin adı, Türk Dili Araştırma Kurumu; 1936'daki kurultayda ise Türk Dil Kurumu olmuştur
231095 kez sorgulandı
Bilgi Damlası Kaynaklar
|
|
Arapça
1. isim Kadife, çuha, yün vb.nin yüzeyindeki ince tüy.
| Koltuk kadifesinin havı dökülmüş, kimi yeri öylesine kirlenmiş ki muşambaya dönüşmüş. |
|
518 kez sorgulandı Kaynak (12.05.2008-13.05.2008)
|
|
isimden isim yapma eki Türkçe
İsimden isim yapma eki -lı, -li, -lu, -lü olmak üzere dört farklı şekli bulunur
-İsimlerden kendinde bulundurma, kapsama ifade eden sahiplik isimleri yapar. Güç --> güçlü.
-Yer, kuruluş, şehir vb. isimlerden bağlılık isimleri yapar. Köy --> köylü.
4382 kez sorgulandı Kaynak (03.03.2009-11.02.2021)
-lı -li -lu -lü
| Aynı son ekten türeyenler |
|
|
|
