Arapça
1. isim Aynı ülkede yaşayan, aynı kültür özelliklerine sahip olan, aynı uyruktaki insan topluluğu, folk. 
Türk halkı. |
| 2. isim Aynı soydan gelen, ayrı ülkelerin uyruğu olarak yaşayan insan topluluğu. 
Yahudi halkı. |
| 3. isim Bir ülke içerisinde yaşayan değişik soylardan insan topluluklarının her biri. 
Bağımsız Devletler Topluluğunun halkları. |
| 4. isim Belli bir bölgede veya çevrede yaşayanların bütünü, ahali. 
Bütün köy halkı orada idi. |
| 5. isim Bir ülkedeki yurttaşların bütünü, kamu. 
Bilmiyorlar ki halk, halkın diliyle konuşan sanatkârla birliktir. |
| 797 kez sorgulandı Kaynak (09.02.2009-13.02.2021) ( hlk + fa`l) → halk
Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça hlk kök harflerinden gelir.
|
kaynak
Türk Dil Kurumu, Türk Dili Tetkik Cemiyeti adıyla 12 Temmuz 1932'de Atatürk'ün talimatıyla kurulmuştur. Cemiyetin kurucuları, hepsi de milletvekili ve dönemin tanınmış edebiyatçıları olan Sâmih Rif'at, Ruşen Eşref, Celâl Sahir ve Yakup Kadri'dir. Kurumun ilk başkanı Sâmih Rif'at'tır. Türk Dili Tetkik Cemiyetinin amacı, "Türk dilinin öz güzelliğini ve zenginliğini meydana çıkarmak, onu yeryüzü dilleri arasında değerine yaraşır yüksekliğe eriştirmek" olarak tespit edilmiştir. Atatürk'ün sağlığında, 1932, 1934 ve 1936 yıllarında yapılan üç kurultayda hem Kurumun yönetim organları seçilmiş, hem dil politikası belirlenmiş, hem de bilimsel bildiriler sunulup tartışılmıştır. 26 Eylül-5 Ekim 1932 tarihleri arasında Dolmabahçe Sarayı'nda yapılan Birinci Türk Dili Kurultayı sonunda Kurumun "Lügat-Istılah, Gramer-Sentaks, Derleme, Lenguistik-Filoloji, Etimoloji, Yayın" adları ile altı kol hâlinde çalışmalarını sürdürmesi kabul edilmiştir. Sonraki kurultaylarda bu kollardan bazıları ayrılmış, bazıları tekrar birleştirilmiş; fakat ana çatı değiştirilmemiştir. 1934'te yapılan kurultayda Cemiyetin adı, Türk Dili Araştırma Kurumu; 1936'daki kurultayda ise Türk Dil Kurumu olmuştur
231096 kez sorgulandı
Bilgi Damlası Kaynaklar |
| kök harfler Arapça
618 kez sorgulandı
|
| Arapça + Türkçe
1. isim Bireyler arasında hiçbir hak ayrılığı görmeme, topluluk içinde hiçbir ayrıcalık kabul etmeme görüş ve tutumu, popülizm. 
Hoyratlığı ve zevksizliği şiar edinen bir halkçılık gerçek halkçılık olamaz. |
| 2. isim XX. yüzyılda Fransa'da ortaya çıkan, yoksul halkın yaşayışı ve duyguları üzerinde duran bir edebiyat çığırı, popülizm. 
293 kez sorgulandı Kaynak (13.02.2021-13.02.2021) |
| |