Bilgi DAMLASI

2. sıfat, mecaz Yaşadığı ortamdaki insanlar ve kurallarla uyumlu olmayan, kendi düşünce ve eylemleriyle oluşturduğu yaşam biçimine göre hareket eden. Cümle Al

3 kez sorgulandı

Kaynak (07.05.2024-07.05.2024)

Köken

isyan → (`sy + fâ`il) → asi

Arapça isyan sözcüğünden gelir, isyan çıkaran.

asil

Arapça

1. sıfat Soylu. Cümle Al

2. sıfat Yüce duygularla yapılan. Cümle Al

695 kez sorgulandı

Kaynak (17.04.2009-20.02.2014)

Köken

asıl → (`sl + fâ`il) → asil

Arapça asıl sözcüğünden gelir, asıl olan.

Aynı kökten türeyenler

asilzade

âşık

Arapça (a:şık)

1. isim Bir kimseye veya bir şeye karşı aşırı sevgi ve bağlılık duyan, vurgun, tutkun kimse. Cümle Al

2. isim Sevişen bir çiftten kadına oranla genellikle erkeğe verilen ad.

3. isim Halk ozanı. Cümle Al

4. isim, teklifsiz konuşmada Dalgın, kalender kimse. Cümle Al

5. isim, ünlem, teklifsiz konuşmada "Ahbap, arkadaş" anlamında kullanılan bir seslenme sözü. Cümle Al

1896 kez sorgulandı

Kaynak (02.04.2009-14.02.2014)

Köken

aşk → (`şk + fâ`il) → âşık

Arapça aşk sözcüğünden gelir, aşk yaşayan, seven.

Aynı kökten türeyenler

uşşak

aziz

Arapça (azi:zi)

1. isim Ermiş, eren.

2. sıfat Sevgide üstün tutulan, muazzez.

592 kez sorgulandı

Kaynak (26.08.2009-26.08.2009)

Köken

izzet → (`zz + fâ`il) → aziz

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça izzet sözcüğünden gelir, izzetli, güçlü.

bakir

Arapça (ba:kir)

1. sıfat Cinsel ilişkide bulunmamış (erkek).

2. sıfat El değmemiş, kullanılmamış.

3. sıfat İşlenmemiş (toprak).

4. sıfat Eskimemiş, yıpranmamış, yeni.

816 kez sorgulandı

Kaynak (24.11.2009-24.11.2009)

Köken

bekâret → (bkr + fâ`il) → bakir

Arapça bekâret sözcüğünden gelir.

Aynı kökten türeyenler

bakire

baliğ

Arapça (ba:liğ)

1. sıfat, eskimiş Ergen.

2802 kez sorgulandı

Kaynak (02.11.2009-02.11.2009)

Köken

büluğ → (blg + fâ`il) → baliğ

Arapça büluğ sözcüğünden gelir, büluğ olan, ergen.