Bilgi DAMLASI

Sıralama Üye Olunuz Üye Girişi

Ana Sayfa Mnemotekni Çengel Bulmaca Mnemotekni Kelime Oyunu

dvm

kök harfler Arapça

551 kez sorgulandı

Aynı kökten türeyenler

devam

daim idame müdavemet

daima daimi müdavim

devam

Arapça (deva:mı)

1. isim Sürme, sürüp gitme, kesilmeme, bitmeme.

2. isim Bir yere belli bir amaçla, gereken zamanlarda gitme. Cümle Al

Devam zorunludur.

3. isim Ek, parça.

4. isim, ünlem "Kesme, sürdür" anlamında kullanılan bir söz.

889 kez sorgulandı

Kaynak (09.10.2009-09.10.2009)

Köken

( dvm + fa`âl) → devam

Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça dvm kök harflerinden gelir.

Aynı kökten türeyenler

daim idame madem müdavemet

daima daimi müdavim

daim

Arapça (da:im)

1. sıfat, eskimiş Sürekli, sonsuz.

2. zarf Daima.

1005 kez sorgulandı

Kaynak (09.10.2009-09.10.2009)

Köken

devam → (dvm + fâ`il) → daim

Arapça devam sözcüğünden gelir, devam eden, sürekli.

Aynı kökten türeyenler

daima daimi devridaim

idame

Arapça (ida:me)

1. isim, eskimiş Sürdürme, devam ettirme.

735 kez sorgulandı

Kaynak (09.10.2009-09.10.2009)

Köken

devam → (dvm + if`âl) → idame

Arapça devam sözcüğünden gelir, devam ettirme, sürdürme.

müdavemet

Arapça

1. isim Devam etme.

2058 kez sorgulandı

Kaynak (09.10.2009-27.02.2021)

Köken

devam → (dvm + müfâ`ale) → müdavemet

Arapça devam sözcüğünden gelir.

Aynı kökten türeyenler

müdavim

daima

Arapça (da:ima:)

1. zarf Her vakit, sürekli olarak. Cümle Al

Onu daima öper ve sefere çıkacakları zaman en sonra ona veda ederlerdi.

N. F. Kısakürek.

603 kez sorgulandı

Kaynak (09.10.2009-24.06.2022)

Köken

daim + -an⁴ → daiman → ses düşmesi → daima

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça daim sözcüğünden gelir, daim olarak, sürekli olarak.

daimi

Arapça (da:imi:)

1. sıfat Sürekli. Cümle Al

Romanyalılar ve Macarlarla harp daimi bir hâl almıştır.

F. R. Atay.

926 kez sorgulandı

Kaynak (10.10.2009-10.10.2009)

Köken

daim + -i⁵

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça daim sözcüğünden gelir.

müdavim

Arapça (müda:vim)

1. sıfat Bir yere sürekli olarak giden (kimse), gedikli. Cümle Al

Her kanepenin önünde ayrı ayrı durarak parkta müdavimleri selamlarlar.

R. N. Güntekin.

2. sıfat Bir iş, sürekli yapan (kimse), gedikli. Cümle Al

İkincisi, böyle davrandığında, açık açık küçümsediği bir dizinin müdavimi hâline gelmekten duyduğu gizli rahatsızlık azalıyordu.

E. Şafak.

2895 kez sorgulandı

Kaynak (09.10.2009-27.02.2021)

Köken

müdavemet → devam → (dvm + müfâ`il) → müdavim

Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça müdavemet sözcüğünden gelir, devam eden.