Türkçe
1. isim Dikme işi. 
| Dikişe, oyaya başladı, hanım hanımcık yaşıyordu, memnundu. |
|
2. isim Dikilen yer.
| Astarın dikişi sökülmüş. |
|
3. isim Giysi üzerinde gözle görülen dikilmiş iplik yolu.
| Ceketin yakasına dikiş yapılacak. |
|
4. isim Dikilecek şey.
| Yanında demir bir bahçe iskemlesi, üstünde bir dikiş. |
|
5. isim Giysi dikme işi, terzilik.
| Başkalarının dikişi görünüşte bizimkinden ayırt edilmez gibidir. |
|
199 kez sorgulandı Kaynak (30.03.2021-30.03.2021)
dik-2 + -iş1
Türkçe dikmek2 sözcüğünden gelir.
|
kaynak
Türk Dil Kurumu, Türk Dili Tetkik Cemiyeti adıyla 12 Temmuz 1932'de Atatürk'ün talimatıyla kurulmuştur. Cemiyetin kurucuları, hepsi de milletvekili ve dönemin tanınmış edebiyatçıları olan Sâmih Rif'at, Ruşen Eşref, Celâl Sahir ve Yakup Kadri'dir. Kurumun ilk başkanı Sâmih Rif'at'tır. Türk Dili Tetkik Cemiyetinin amacı, "Türk dilinin öz güzelliğini ve zenginliğini meydana çıkarmak, onu yeryüzü dilleri arasında değerine yaraşır yüksekliğe eriştirmek" olarak tespit edilmiştir. Atatürk'ün sağlığında, 1932, 1934 ve 1936 yıllarında yapılan üç kurultayda hem Kurumun yönetim organları seçilmiş, hem dil politikası belirlenmiş, hem de bilimsel bildiriler sunulup tartışılmıştır. 26 Eylül-5 Ekim 1932 tarihleri arasında Dolmabahçe Sarayı'nda yapılan Birinci Türk Dili Kurultayı sonunda Kurumun "Lügat-Istılah, Gramer-Sentaks, Derleme, Lenguistik-Filoloji, Etimoloji, Yayın" adları ile altı kol hâlinde çalışmalarını sürdürmesi kabul edilmiştir. Sonraki kurultaylarda bu kollardan bazıları ayrılmış, bazıları tekrar birleştirilmiş; fakat ana çatı değiştirilmemiştir. 1934'te yapılan kurultayda Cemiyetin adı, Türk Dili Araştırma Kurumu; 1936'daki kurultayda ise Türk Dil Kurumu olmuştur
231180 kez sorgulandı
Bilgi Damlası Kaynaklar
|
|
Türkçe
1. Biçilmiş veya yırtılmış kumaş, deri, yara vb.ni iğneye geçirilmiş iplikle tutturmak.
| Giysi dikmek. |
|
34 kez sorgulandı Kaynak (30.03.2021-30.03.2021)
|
|
fiilden isim yapma eki Türkçe
Fiilden isim yapma eki -ış, -iş, -uş, -üş olmak üzere dört şekli vardır
Genel fonksiyonu itibarıyla
-hareket ve iş isimleri yapar. Oturmak --> oturuş.
-Kalıplaşarak nitelik, kavram, eşya gibi nesne isimleri yapar. Göstermek --> gösteriş.
-Nadir olarak sıfat yapar. Yanılmak --> yanlış.
-Soyut isimler yapar. Aldanmak --> aldanış.
-Somut isimler yapar. Dikmek --> dikiş.
-Yer isimleri yapar. Girmek --> giriş.
2270 kez sorgulandı Kaynak (10.02.2014-29.03.2021)
-ış -iş -uş -üş
| Aynı son ekten türeyenler |
|
|
|
