Türkçe (de'ğme)
1. sıfat Herhangi bir. 
Deli gönül değme çaydan bulanmaz
Coşarsa dalgası kendinden olur |
|
2. sıfat Seçkin.
| Gece yüzüne yaptığı makyaj değme ustaların işiydi. |
|
3 kez sorgulandı Kaynak (14.03.2024-14.03.2024)
değ-1 + -me
Türkçe değmek1 sözcüğünden gelir.
|
Türkçe
1. sıfat Benzerleri arasında niteliklerinin yüksekliğiyle göze çarpan; değme2, mümtaz, güzide, mutena.
| Burası seçkin konukların ağırlandığı yerdi. |
|
2. sıfat Bir toplumda saygın ve etkin mevkilerde bulunan ve toplumun eğitim, ekonomi, siyaset, askeriye, din, sanat vb. alanlarıyla ilgili etkinliklerin denetimini elinde tutan (kişi veya grup); elit. 
97 kez sorgulandı Kaynak (14.03.2024-14.03.2024)
|
|
kaynak
Türk Dil Kurumu, Türk Dili Tetkik Cemiyeti adıyla 12 Temmuz 1932'de Atatürk'ün talimatıyla kurulmuştur. Cemiyetin kurucuları, hepsi de milletvekili ve dönemin tanınmış edebiyatçıları olan Sâmih Rif'at, Ruşen Eşref, Celâl Sahir ve Yakup Kadri'dir. Kurumun ilk başkanı Sâmih Rif'at'tır. Türk Dili Tetkik Cemiyetinin amacı, "Türk dilinin öz güzelliğini ve zenginliğini meydana çıkarmak, onu yeryüzü dilleri arasında değerine yaraşır yüksekliğe eriştirmek" olarak tespit edilmiştir. Atatürk'ün sağlığında, 1932, 1934 ve 1936 yıllarında yapılan üç kurultayda hem Kurumun yönetim organları seçilmiş, hem dil politikası belirlenmiş, hem de bilimsel bildiriler sunulup tartışılmıştır. 26 Eylül-5 Ekim 1932 tarihleri arasında Dolmabahçe Sarayı'nda yapılan Birinci Türk Dili Kurultayı sonunda Kurumun "Lügat-Istılah, Gramer-Sentaks, Derleme, Lenguistik-Filoloji, Etimoloji, Yayın" adları ile altı kol hâlinde çalışmalarını sürdürmesi kabul edilmiştir. Sonraki kurultaylarda bu kollardan bazıları ayrılmış, bazıları tekrar birleştirilmiş; fakat ana çatı değiştirilmemiştir. 1934'te yapılan kurultayda Cemiyetin adı, Türk Dili Araştırma Kurumu; 1936'daki kurultayda ise Türk Dil Kurumu olmuştur
231107 kez sorgulandı
Bilgi Damlası Kaynaklar
|
|
fiilden isim yapma eki Türkçe
Fiilden isim yapma eki -ma -me olmak üzere iki şekli vardır
Genel fonksiyon olarak iş isimleri yapar. Gelmek --> gelme.
-Eşya isimleri yapar. Uçurtmak --> uçurtma.
-Yiyecek isimleri yapar. Dolmak --> dolma.
-Alet isimleri yapar. Kazmak --> kazma.
-Kişilerin özelliklerini belirten isimler yapar. Yanaşmak --> yanaşma.
-Bitki ismi yapar. Asmak --> asma.
1825 kez sorgulandı Kaynak (10.04.2018-02.04.2021)
-ma -me
| Aynı son ekten türeyenler |
|
|
|
