Türkçe
1. sıfat Çevresinde olup bitenleri fark edemeyecek kadar düşünceye dalan. 
| Kendi kendine mırıldanır gibiydi, dalgındı. |
|
2. sıfat Dikkatini belirli bir konu üstünde toplayamayan. 
3. zarf Kendinden geçmiş bir durumda.
| Bir süre susuyor, sonra dalgın konuşuyor. |
|
218 kez sorgulandı Kaynak (27.03.2021-27.03.2021)
dal- + -gın
Türkçe dalmak sözcüğünden gelir.
|
kaynak
Türk Dil Kurumu, Türk Dili Tetkik Cemiyeti adıyla 12 Temmuz 1932'de Atatürk'ün talimatıyla kurulmuştur. Cemiyetin kurucuları, hepsi de milletvekili ve dönemin tanınmış edebiyatçıları olan Sâmih Rif'at, Ruşen Eşref, Celâl Sahir ve Yakup Kadri'dir. Kurumun ilk başkanı Sâmih Rif'at'tır. Türk Dili Tetkik Cemiyetinin amacı, "Türk dilinin öz güzelliğini ve zenginliğini meydana çıkarmak, onu yeryüzü dilleri arasında değerine yaraşır yüksekliğe eriştirmek" olarak tespit edilmiştir. Atatürk'ün sağlığında, 1932, 1934 ve 1936 yıllarında yapılan üç kurultayda hem Kurumun yönetim organları seçilmiş, hem dil politikası belirlenmiş, hem de bilimsel bildiriler sunulup tartışılmıştır. 26 Eylül-5 Ekim 1932 tarihleri arasında Dolmabahçe Sarayı'nda yapılan Birinci Türk Dili Kurultayı sonunda Kurumun "Lügat-Istılah, Gramer-Sentaks, Derleme, Lenguistik-Filoloji, Etimoloji, Yayın" adları ile altı kol hâlinde çalışmalarını sürdürmesi kabul edilmiştir. Sonraki kurultaylarda bu kollardan bazıları ayrılmış, bazıları tekrar birleştirilmiş; fakat ana çatı değiştirilmemiştir. 1934'te yapılan kurultayda Cemiyetin adı, Türk Dili Araştırma Kurumu; 1936'daki kurultayda ise Türk Dil Kurumu olmuştur
231222 kez sorgulandı
Bilgi Damlası Kaynaklar
|
|
fiilden isim yapma eki Türkçe
Fiilden isim yapma eki -gın, -gin, -gun, -gün -kın, -kin, -kun, -kün olarak görülür
-Çok yapan veya olan anlamında sıfatlar yapar. Dalmak --> dalgın.
-Aynı anlamda isimler yapar. Bilmek --> bilgin.
-Fiziksel şiddet veya felaket anlamı taşıyan isimler yapar. Bozmak --> bozgun.
-Yer ismi yapar. Sürmek --> sürgün.
-Nesne ismi yapar. Düzmek --> düzgün.
848 kez sorgulandı Kaynak (31.07.2018-27.03.2021)
-gın -gin -gun -gün -kın -kin -kun -kün
| Aynı son ekten türeyenler |
|
|
|
