Türkçe
1. isim Bir yere çıkarken veya bir yerden inerken basılan ve art arda gelen, birbirine belirli aralıkları olan düz yüzeylerden her biri. 
| Koşarak basamaklara yürüdü, merdivenleri bir solukta çıktı. |
|
2. isim Derece, aşama, kerte, evre. 
3. isim, mecaz Bir amaca ulaşmak için yararlanılan kişi, durum veya yer.
| Bunlar memleketin edebiyat tarihinde beni yavaş yavaş yükselten birer basamak. |
|
4. isim, matematik Ondalık sayı sisteminde bir sayının sağdan sola doğru rakamlarının derecelerine göre her birinin bulunduğu yer, hane.
| Onlar basamağı. Yüzler basamağı. |
|
5. isim, matematik Bir tam denklemde bulunan bilinmeyenin en yüksek kuvveti.
4 kez sorgulandı Kaynak (05.03.2021-05.03.2021)
bas- + -amak
Türkçe basmak sözcüğünden gelir.
|
kaynak
Türk Dil Kurumu, Türk Dili Tetkik Cemiyeti adıyla 12 Temmuz 1932'de Atatürk'ün talimatıyla kurulmuştur. Cemiyetin kurucuları, hepsi de milletvekili ve dönemin tanınmış edebiyatçıları olan Sâmih Rif'at, Ruşen Eşref, Celâl Sahir ve Yakup Kadri'dir. Kurumun ilk başkanı Sâmih Rif'at'tır. Türk Dili Tetkik Cemiyetinin amacı, "Türk dilinin öz güzelliğini ve zenginliğini meydana çıkarmak, onu yeryüzü dilleri arasında değerine yaraşır yüksekliğe eriştirmek" olarak tespit edilmiştir. Atatürk'ün sağlığında, 1932, 1934 ve 1936 yıllarında yapılan üç kurultayda hem Kurumun yönetim organları seçilmiş, hem dil politikası belirlenmiş, hem de bilimsel bildiriler sunulup tartışılmıştır. 26 Eylül-5 Ekim 1932 tarihleri arasında Dolmabahçe Sarayı'nda yapılan Birinci Türk Dili Kurultayı sonunda Kurumun "Lügat-Istılah, Gramer-Sentaks, Derleme, Lenguistik-Filoloji, Etimoloji, Yayın" adları ile altı kol hâlinde çalışmalarını sürdürmesi kabul edilmiştir. Sonraki kurultaylarda bu kollardan bazıları ayrılmış, bazıları tekrar birleştirilmiş; fakat ana çatı değiştirilmemiştir. 1934'te yapılan kurultayda Cemiyetin adı, Türk Dili Araştırma Kurumu; 1936'daki kurultayda ise Türk Dil Kurumu olmuştur
231081 kez sorgulandı
Bilgi Damlası Kaynaklar
|
|
Türkçe
1. Vücudun ağırlığını verecek bir biçimde ayak tabanını bir yere veya bir şeyin üzerine koymak.
| Bastığın yerlerde güller açtı, sarıldı ayaklarına. |
|
2. Küçük çocuklar ayakta durabilmek.
3. Bir şeyi, üzerine kuvvet vererek itmek.
| Motor çalıştıktan sonra debriyaja basarsınız. |
|
4. Sıkıştırarak yerleştirmek.
| Peyniri küpe basmak. |
|
5. Bası işi yapmak, tabetmek.
6. Örtmek, bürümek, kaplamak.
| Yollarını ot basmış, çamları yükselip saçaklarına el atmış olan bu büyük köşk. |
|
7. Bir şey üzerinde kalıp, mühür vb.yle iz yapmak.
| Şuraya başparmağını bas, dediler, ben de bastım. |
|
8. Baskın yapmak.
| Ölen kızın intikamını almak için köyü basıp yakmış. |
|
9. Bir kimse bir yaşa girmek.
| On dokuz yaşına yeni basmış, ürkek ve utangaç bir kızdım. |
|
10. Duman, sis vb. çevreyi kaplamak, çökmek.
| Şehri akşamüstü sis basmıştı. |
|
11. Basınç yaparak sıvı ve gazları itmek.
| Pompa bozulmuş, suyu basmıyor. Otomobilin lastiğine hava basmak. |
|
12. Kümes hayvanları kuluçkaya yatmak.
13. Uygunsuz vaziyette yakalamak.
14. mecaz Bir şeyin etkisinde kalıp eziklik, üzüntü ve ağırlık duymak.
| Yüreğinin acısını duyuyordu. Sıkıntı basmış, terlemeye başlamıştı. İzin istedi. |
|
16 kez sorgulandı Kaynak (20.02.2021-20.02.2021)
|
|
fiilden isim yapma eki Türkçe
Fiilden isim yapma eki -amak -emek olmak üzere iki şekli vardır.
Fonksiyonu bakımından çeşitlilik gösterir.
-Yer ve alet isimleri yapar. Kaçmak --> kaçamak.
-Somut isimler yapar. Tutmak --> tutamak.
359 kez sorgulandı Kaynak (05.03.2021-05.03.2021)
-amak -emek
| Aynı son ekten türeyenler |
|
|
|
