Türkçe
1. isim Bir topluluğun, bir toplantının veya bir derneğin başında bulunan kimse, reis, reis bey. 
| Yeni müsteşar, yarın daire başkanlarını olağanüstü toplantıya çağırmış. |
|
2. isim Bazı ülkelerde devletin ve hükûmetin başı. 
126 kez sorgulandı Kaynak (26.03.2021-28.04.2024)
baş + -gan1 → başgan → ünsüz benzeşmesi → başkan
Türkçe baş sözcüğünden gelir.
|
kaynak
Türk Dil Kurumu, Türk Dili Tetkik Cemiyeti adıyla 12 Temmuz 1932'de Atatürk'ün talimatıyla kurulmuştur. Cemiyetin kurucuları, hepsi de milletvekili ve dönemin tanınmış edebiyatçıları olan Sâmih Rif'at, Ruşen Eşref, Celâl Sahir ve Yakup Kadri'dir. Kurumun ilk başkanı Sâmih Rif'at'tır. Türk Dili Tetkik Cemiyetinin amacı, "Türk dilinin öz güzelliğini ve zenginliğini meydana çıkarmak, onu yeryüzü dilleri arasında değerine yaraşır yüksekliğe eriştirmek" olarak tespit edilmiştir. Atatürk'ün sağlığında, 1932, 1934 ve 1936 yıllarında yapılan üç kurultayda hem Kurumun yönetim organları seçilmiş, hem dil politikası belirlenmiş, hem de bilimsel bildiriler sunulup tartışılmıştır. 26 Eylül-5 Ekim 1932 tarihleri arasında Dolmabahçe Sarayı'nda yapılan Birinci Türk Dili Kurultayı sonunda Kurumun "Lügat-Istılah, Gramer-Sentaks, Derleme, Lenguistik-Filoloji, Etimoloji, Yayın" adları ile altı kol hâlinde çalışmalarını sürdürmesi kabul edilmiştir. Sonraki kurultaylarda bu kollardan bazıları ayrılmış, bazıları tekrar birleştirilmiş; fakat ana çatı değiştirilmemiştir. 1934'te yapılan kurultayda Cemiyetin adı, Türk Dili Araştırma Kurumu; 1936'daki kurultayda ise Türk Dil Kurumu olmuştur
233597 kez sorgulandı
Bilgi Damlası Kaynaklar
|
|
Türkçe
1. isim, anatomi İnsan ve hayvanlarda beyin, göz, kulak, burun, ağız vb. organları kapsayan, vücudun üst veya önünde bulunan bölüm, kafa, ser.
| Sağ elinin çevik bir hareketiyle başındaki tülbendi çekip aldı. |
|
2. isim Bir topluluğu yöneten kimse.
| Cumhurbaşkanı devletin başıdır. |
|
3. isim Başlangıç.
| Hafta başı. Ay başı. Yılbaşı. Satır başı. |
|
4. isim Temel, esas.
| Gücün, erdemliğin, bilimin, her şeyin başı paradır, para. |
|
5. isim Arazide en yüksek nokta.
| Dağın başı. Tepenin başı. |
|
6. isim Bir şeyin genellikle toparlakça ucu.
| Avucumuzun içinde sakladığımız sigaraların yanmış ucu ile fitillerin başını yaktık. |
|
7. isim Bir şeyin uçlarından biri.
| Merdiven başında beni çağırdı. |
|
8. isim Kasaplık hayvanlarda ve bazı yiyeceklerde adet.
| Yirmi baş koyun. On baş sığır. Üç baş soğan. |
|
9. isim Para değiştirirken verilen veya alınan üstelik, sarrafiye.
10. isim Bir şeyin yakını veya çevresi.
| Güzel bir sonbahar havasında şair, havuz başına uzanır gibi oturmuş, güneşleniyordu. |
|
11. isim "Önem veya yönetim bakımından ileride olan, en önemli, en üstün" anlamlarında birleşik kelimeler yapan bir söz.
| Başbakan, başçavuş, başhekim, başkent, başöğretmen, başpehlivan, başrol, başsavcı. |
|
12. isim Güreşte pehlivanların ayrıldıkları beş derecenin en yükseği.
| Başa güreşmek. |
|
13. isim, denizcilik Deniz teknelerinde ön taraf.
1799 kez sorgulandı Kaynak (21.04.2009-17.01.2014)
|
|
isimden isim yapma eki Türkçe
İsimden isim yapma eki -gan -gen olmak üzere iki şekli vardır.
Türkçe'de böyle bir isimden isim yapma eki yoktur.
Yunanca gonia 'köşe' sözcüğünden geldiği düşünülmektedir.
4 kez sorgulandı Kaynak (09.01.2021-25.03.2021)
-gan -gen
| Aynı son ekten türeyenler |
|
|
dil bilgisi Türkçe
Yan yana gelen iki ünsüzün boğumlanma nitelikleri bakımından bir uyum içine girmesi
Örnek.
çenber > çember, kitab > kitap
Ayrıca
c ünsüzü → ç ünsüzüne,
d ünsüzü → t ünsüzüne,
g ünsüzü → k ünsüzüne dönüşmesi
47733 kez sorgulandı Kaynak (13.04.2009-01.07.2020)
dil bilgisi
| Aynı dil bilgisinden türeyenler |
|
|
|