Türkçe
1. isim Demet. 
2. isim Herhangi bir olguda olaylar, durumlar, ilişkiler örgüsü veya bağlantısı; kontekst. 
| Uygarlık bağlamında Batı ve Doğu diye bir ayrım yapılmamakta bir bütün olarak düşünülmektedir. |
|
3. isim, dil bilimi Bir dil birimini çevreleyen, ondan önce veya sonra gelen, birçok durumda söz konusu birimi etkileyen, onun anlamını, değerini belirleyen birim veya birimler bütünü; kontekst.
4. isim, edebiyat Bent.
72 kez sorgulandı Kaynak (09.05.2024-09.05.2024)
bağla- + -m1
Türkçe bağlamak sözcüğünden gelir.
|
kaynak
Türk Dil Kurumu, Türk Dili Tetkik Cemiyeti adıyla 12 Temmuz 1932'de Atatürk'ün talimatıyla kurulmuştur. Cemiyetin kurucuları, hepsi de milletvekili ve dönemin tanınmış edebiyatçıları olan Sâmih Rif'at, Ruşen Eşref, Celâl Sahir ve Yakup Kadri'dir. Kurumun ilk başkanı Sâmih Rif'at'tır. Türk Dili Tetkik Cemiyetinin amacı, "Türk dilinin öz güzelliğini ve zenginliğini meydana çıkarmak, onu yeryüzü dilleri arasında değerine yaraşır yüksekliğe eriştirmek" olarak tespit edilmiştir. Atatürk'ün sağlığında, 1932, 1934 ve 1936 yıllarında yapılan üç kurultayda hem Kurumun yönetim organları seçilmiş, hem dil politikası belirlenmiş, hem de bilimsel bildiriler sunulup tartışılmıştır. 26 Eylül-5 Ekim 1932 tarihleri arasında Dolmabahçe Sarayı'nda yapılan Birinci Türk Dili Kurultayı sonunda Kurumun "Lügat-Istılah, Gramer-Sentaks, Derleme, Lenguistik-Filoloji, Etimoloji, Yayın" adları ile altı kol hâlinde çalışmalarını sürdürmesi kabul edilmiştir. Sonraki kurultaylarda bu kollardan bazıları ayrılmış, bazıları tekrar birleştirilmiş; fakat ana çatı değiştirilmemiştir. 1934'te yapılan kurultayda Cemiyetin adı, Türk Dili Araştırma Kurumu; 1936'daki kurultayda ise Türk Dil Kurumu olmuştur
231112 kez sorgulandı
Bilgi Damlası Kaynaklar
|
|
Türkçe
1. İp, bağ veya başka bir araçla bir şeyi bir yere veya birkaç şeyi birbirine tutturmak, birleştirmek.
| Gemiyi iskeleye bağlamak. |
|
2. Kumaş, ip, tel gibi şeyleri uçlarını birbiri arasından geçirmek suretiyle düğümlemek.
| İpi ipe bağlamak. |
|
3. Yaraya ilaç koyup bezle sarmak.
| Yarayı bağlamak. |
|
4. Denk yapmak, paket yapmak.
| Yatakları bağlamak. Eşyayı bağlamak. |
|
5. Anlaşma yapmak.
| İşleri bugün sözleşmeye bağladı. |
|
6. Uyulması zorunlu olmak.
| Anayasa hükümleri, yasama, yürütme ve yargı organlarını, idare makamlarını ve diğer kuruluş ve kişileri bağlayan temel hukuk kurallarıdır. |
|
7. Eklemek, bir araya getirmek, birleştirmek.
8. Başka bir işle uğraşamaz durumda olmak.
| Bu iş beni bağladı. |
|
9. Sona erdirmek, bitirmek, tamamlamak.
10. Geçişi engellemek.
| Bütün yolları bağlamışlar. |
|
11. Birini söz veya yazı ile bağlamak; taahhüt etmek, angaje etmek.
12. Büyü, muska vb.nin aracılığıyla birinin birtakım isteklerini veya yetkinliğini engellemek, yok etmek.
13. Yoğurt, yara vb. yüzey üzerinde katman oluşmak; tutmak.
| Hem öylesine bir yağmur ki toprağın yüzü kaymak bağladı ve Mehmet'le babasını ‘kaymak kıran’ tırmıklar ile bir hayli uğraştırdı. |
|
14. mecaz Gönlünü kazanmak.
| Bu davranışınız beni size bağladı. |
|
15. mecaz Birinde bir şeye karşı ilgi, istek uyandırarak o şeye ilgi, yakınlık duymasını sağlamak.
16. mecaz Bütün ilgisini bir yerde yoğunlaştırmak.
| Kızım, ne yapsak da seni bu eve bağlayabilsek acaba? |
|
4 kez sorgulandı Kaynak (08.05.2024-08.05.2024)
|
|
isimden isim yapma eki Türkçe
Türkçe'de böyle bir isimden isim yapma eki bulunmamaktadır. Ancak son zamanlarda bu ekle birim, bağımlı, bağımsız, ışınım, ortam ve yüküm sözcükleri türetilmiştir. Bunları yanlış türeme olarak kabul etmek yerinde olacaktır.
841 kez sorgulandı Kaynak (19.02.2021-02.03.2021)
1-İsimden İsim Yapma Ekleri
| Aynı son ekten türeyenler |
|
|
|
