Arapça (şifa:hi:)
1. sıfat, eskimiş Sözlü, tahrirî karşıtı. 
| Hilmi Bey'in bir âdeti de kira arabasına bindiği zaman arabacı ile şifahi bir mukavele akdetmesiydi. |
|
406 kez sorgulandı Kaynak (11.02.2021-11.02.2021)
şifah + -i5
Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça şifah sözcüğünden gelir, dudaklardan, sözel.
|
kaynak
Türk Dil Kurumu, Türk Dili Tetkik Cemiyeti adıyla 12 Temmuz 1932'de Atatürk'ün talimatıyla kurulmuştur. Cemiyetin kurucuları, hepsi de milletvekili ve dönemin tanınmış edebiyatçıları olan Sâmih Rif'at, Ruşen Eşref, Celâl Sahir ve Yakup Kadri'dir. Kurumun ilk başkanı Sâmih Rif'at'tır. Türk Dili Tetkik Cemiyetinin amacı, "Türk dilinin öz güzelliğini ve zenginliğini meydana çıkarmak, onu yeryüzü dilleri arasında değerine yaraşır yüksekliğe eriştirmek" olarak tespit edilmiştir. Atatürk'ün sağlığında, 1932, 1934 ve 1936 yıllarında yapılan üç kurultayda hem Kurumun yönetim organları seçilmiş, hem dil politikası belirlenmiş, hem de bilimsel bildiriler sunulup tartışılmıştır. 26 Eylül-5 Ekim 1932 tarihleri arasında Dolmabahçe Sarayı'nda yapılan Birinci Türk Dili Kurultayı sonunda Kurumun "Lügat-Istılah, Gramer-Sentaks, Derleme, Lenguistik-Filoloji, Etimoloji, Yayın" adları ile altı kol hâlinde çalışmalarını sürdürmesi kabul edilmiştir. Sonraki kurultaylarda bu kollardan bazıları ayrılmış, bazıları tekrar birleştirilmiş; fakat ana çatı değiştirilmemiştir. 1934'te yapılan kurultayda Cemiyetin adı, Türk Dili Araştırma Kurumu; 1936'daki kurultayda ise Türk Dil Kurumu olmuştur
231161 kez sorgulandı
Bilgi Damlası Kaynaklar
|
|
son ek Arapça
-Sonuna geldiği sözcüğe "ilgili, ilişkin olan, niteliğinde olan" anlamlar katan ek, nispet eki. Fizik --> fiziki.
Sonu sesli harfle biten sözcüklerde -vi şeklini alır. Kimya --> kimyevi.
23800 kez sorgulandı Kaynak (11.02.2009-11.02.2021)
| Aynı son ekten türeyenler |
|
|
|
