Türkçe
1. isim Bir şeyin durumu, mahiyeti. 
2. isim Kişi, zat.
272 kez sorgulandı Kaynak (14.02.2021-14.02.2021)
öz1 + -lük
Türkçe öz1 sözcüğünden gelir.
|
Türkçe
1. isim Kadın veya erkeğe verilen genel ad; can, şahıs, şahsiyet, zat, nefer, nüfus. 
| Sınıfta, sürekli olarak numarası yaramazlar listesinin başına yazılan kişi bendim. |
|
2. isim, dil bilgisi Çekimli fiillerde ve zamirlerde konuşan, dinleyen, sözü edilen varlık; şahıs.
| Ben (tekil kişi), sen (tekil kişi), o (tekil kişi); biz (çoğul kişi.) siz (çoğul kişi), onlar (çoğul kişi). |
|
3. isim, edebiyat Oyun, roman, hikâye vb.nde yer alan kimse.
4. isim, eskimiş Erkek.
3 kez sorgulandı Kaynak (05.05.2024-05.05.2024)
|
|
kaynak
Türk Dil Kurumu, Türk Dili Tetkik Cemiyeti adıyla 12 Temmuz 1932'de Atatürk'ün talimatıyla kurulmuştur. Cemiyetin kurucuları, hepsi de milletvekili ve dönemin tanınmış edebiyatçıları olan Sâmih Rif'at, Ruşen Eşref, Celâl Sahir ve Yakup Kadri'dir. Kurumun ilk başkanı Sâmih Rif'at'tır. Türk Dili Tetkik Cemiyetinin amacı, "Türk dilinin öz güzelliğini ve zenginliğini meydana çıkarmak, onu yeryüzü dilleri arasında değerine yaraşır yüksekliğe eriştirmek" olarak tespit edilmiştir. Atatürk'ün sağlığında, 1932, 1934 ve 1936 yıllarında yapılan üç kurultayda hem Kurumun yönetim organları seçilmiş, hem dil politikası belirlenmiş, hem de bilimsel bildiriler sunulup tartışılmıştır. 26 Eylül-5 Ekim 1932 tarihleri arasında Dolmabahçe Sarayı'nda yapılan Birinci Türk Dili Kurultayı sonunda Kurumun "Lügat-Istılah, Gramer-Sentaks, Derleme, Lenguistik-Filoloji, Etimoloji, Yayın" adları ile altı kol hâlinde çalışmalarını sürdürmesi kabul edilmiştir. Sonraki kurultaylarda bu kollardan bazıları ayrılmış, bazıları tekrar birleştirilmiş; fakat ana çatı değiştirilmemiştir. 1934'te yapılan kurultayda Cemiyetin adı, Türk Dili Araştırma Kurumu; 1936'daki kurultayda ise Türk Dil Kurumu olmuştur
231145 kez sorgulandı
Bilgi Damlası Kaynaklar
|
|
Türkçe
1. isim, felsefe Bir kimsenin benliği, kendi manevi varlığı, iç, nefis1, derun, varoluş karşıtı.
| Özünü bir yerde bırakıp sadece kalıbını gezdirmişti. |
|
2. isim `Kendine, kendi kendini` anlamlarında birleşik kelimeler türeten bir söz.
| Öz eleştiri, öz yönetim. |
|
3. isim Bir şeyin en kuvvetli veya kıvamlı bölümü, hülasa, zübde, ekstre.
| Karaciğer özü. Meyve özü. Mısır özü. |
|
4. isim Çıbanların içinde ölmüş dokudan oluşan irinle birlikte çıkan parça.
5. zamir Kendi, zat.
Bir od düştü yanar tatlı özüme
Dünya zindan görünüyor gözüme |
|
6. isim, mecaz Bir şeyin temel ögesi, künh, zübde.
| Ortalıktaki krizi sebep gösteriyorlar ama asıl kriz şirketin kendi özünde. |
|
7. isim, bitki bilimi Bitkilerin kök, gövde ve dallarının boydan boya ortasında bulunan, hafif, gevrek ve çoğu yumuşak bölüm.
Ağacın çürüğü özünden olur
Yiğidin iyisi sözünden olur |
|
6 kez sorgulandı Kaynak (07.02.2021-07.02.2021)
|
|
|
