Türkçe
1. isim Küçük yaştaki erkek veya kız. 
| Çocuğun bir sütninesi vardı. |
|
2. isim Soy bakımından oğul veya kız, evlat.
| Anası olacak bir kadın çocuğu omuzundan yakalamış. |
|
3. isim Bebeklik ile erginlik arasındaki gelişme döneminde bulunan oğlan veya kız, uşak.
| Çocuk köşeyi dönerken ana arkasından su içmeye gitti. |
|
4. isim Genç erkek. 
5. isim, mecaz Büyükler arasında daha az yaşlı olan kişi.
6. isim, mecaz Büyüklere yakışmayacak, daha çok küçüklerin yapabileceği gibi davranan kimse.
| Otuz yaşında ama hâlâ çocuk. |
|
7. isim, mecaz Belli bir işte yeteri kadar deneyimi ve yeteneği olmayan kimse.
5 kez sorgulandı Kaynak (27.12.2020-27.12.2020)
| çocukcağız çocukça çocuklaşmak çocuksu |
kaynak
Türk Dil Kurumu, Türk Dili Tetkik Cemiyeti adıyla 12 Temmuz 1932'de Atatürk'ün talimatıyla kurulmuştur. Cemiyetin kurucuları, hepsi de milletvekili ve dönemin tanınmış edebiyatçıları olan Sâmih Rif'at, Ruşen Eşref, Celâl Sahir ve Yakup Kadri'dir. Kurumun ilk başkanı Sâmih Rif'at'tır. Türk Dili Tetkik Cemiyetinin amacı, "Türk dilinin öz güzelliğini ve zenginliğini meydana çıkarmak, onu yeryüzü dilleri arasında değerine yaraşır yüksekliğe eriştirmek" olarak tespit edilmiştir. Atatürk'ün sağlığında, 1932, 1934 ve 1936 yıllarında yapılan üç kurultayda hem Kurumun yönetim organları seçilmiş, hem dil politikası belirlenmiş, hem de bilimsel bildiriler sunulup tartışılmıştır. 26 Eylül-5 Ekim 1932 tarihleri arasında Dolmabahçe Sarayı'nda yapılan Birinci Türk Dili Kurultayı sonunda Kurumun "Lügat-Istılah, Gramer-Sentaks, Derleme, Lenguistik-Filoloji, Etimoloji, Yayın" adları ile altı kol hâlinde çalışmalarını sürdürmesi kabul edilmiştir. Sonraki kurultaylarda bu kollardan bazıları ayrılmış, bazıları tekrar birleştirilmiş; fakat ana çatı değiştirilmemiştir. 1934'te yapılan kurultayda Cemiyetin adı, Türk Dili Araştırma Kurumu; 1936'daki kurultayda ise Türk Dil Kurumu olmuştur
231241 kez sorgulandı
Bilgi Damlası Kaynaklar
|
|
|
