| |
|
| |
kök harfler Arapça
2836 kez sorgulandı
| emaret emir imaret ömür ümran |
| amir | emretmek | emrivaki | imar | imarethane | mamur | memur | mimar | tamir | umur2 |
| memure memurin muammer ümera | Arapça (ümra:nı)
1. isim eskimiş Bayındırlık. 
Mezarlığın ümranı ölülerden ziyade yaşayanların teselli ve itminanı için değil midir? |
| 3008 kez sorgulandı Kaynak (02.08.2013-22.04.2021) ( `mr + fu`lan) → ümran
Türkiye Türkçe'sinde kullanılmayan Arapça `mr kök harflerinden gelir.
|
|
| Arapça
1. isim Bir işte emir verme yetkisi bulunan kimse. 
Akıl öğrettiğim herif şimdi bana amir oldu. |
| 2. isim, ticaret Satıcı veya ihracatçının gönderdiği malların bedelini almak üzere gerekli belgeleri göstererek bankaya başvuran kimse. 
766 kez sorgulandı Kaynak (10.02.2009-31.01.2014)
|
| Arapça + Farsça (ima:retha:ne)
1. isim, tarih Yoksullara ve öğrencilere yiyecek dağıtmak için kurulmuş hayır kurumu, imaret. 
Gönlü o kadar geniş imiş ki sair yoksullar gibi imarethaneden bir tas çorba içmeyi dahi açgözlülük sayarmış. |
| 752 kez sorgulandı Kaynak (02.08.2013-21.10.2020) imaret + -hane
Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça imaret sözcüğünden gelir, imaret evi.
| |
| Arapça (ma:mur)
1. sıfat Bayındır. 
Yıkılmış dilberin mamur illeri Susmuş bülbüllerin taze dilleri |
| 436 kez sorgulandı Kaynak (02.08.2013-02.08.2013) ümran → (`mr + mef`ul) → mamur
Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça ümran sözcüğünden gelir, ümran edilmiş, bayındır olmuş.
| |
| Arapça (mi:ma:rı)
1. isim Yapıların planını yapıp bunların gerçekleşmesini sağlayan kimse. 
Binanın mimarını da bulsanız bu sualinize cevap vermez. |
| 431 kez sorgulandı Kaynak (04.08.2013-08.02.2014) ümran → (`mr + mif`al) → mimar
Türkiye Türkçe'sinde az kullanılan Arapça ümran sözcüğünden gelir, ümran ve bayındır edilirken kullanılanlar.
| |
| Arapça (ta:mir)
1. isim Onarma, onarım.  2. isim Yapılan bir yanlışı, kusuru düzeltmeye çalışma. 
Mademki bir münasebetsizlik etmişsin, bunu tamire imkân yok muydu? |
| 692 kez sorgulandı Kaynak (02.08.2013-08.02.2014)
|
| Arapça (ümera:)
1. isim, eskimiş Beyler, amirler.  2. isim Üstsubaylar. 
Ordu kumandanı, kendi ümerasından birinin istediği bir matara suyu esirgedi. |
| 3010 kez sorgulandı Kaynak (12.06.2009-31.01.2014) |
| |
|
|
| |
|
|